شمارهٔ ۱۵ - همچنین
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تأمل و تفکر درباره زندگی و معانی عمیق آن می‌پردازد. او از غم و شادی، مرگ و زندگی، و ارتباط انسان‌ها با یکدیگر و با خدا صحبت می‌کند. شاعر تأکید دارد که نمی‌توان با لبخندی بر چهره به بحران‌ها و مظالم جهان بی‌توجه بود و همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که انسان‌ها باید از خودبینی و غرور فاصله بگیرند.
شاعر به زاهدان و عاشقان اشاره می‌کند و می‌گوید که باید از غفلت بیدار شوند و نسبت به رفتار خود پاسخگو باشند. او همچنین به کسانی که در فکر قیامت و روز حساب هستند، یادآوری می‌کند که نباید به ظلم و فساد دیگران توجه کنند. در نهایت، شاعر به عشق و فداکاری در این مسیر اشاره می‌کند و می‌پرسد که چه باید کرد با دردها و رنج‌های ناشی از عشق، که همواره وجود دارد.
به طور کلی، این شعر بیانگر دوگانگی زندگی و چالش‌های انسانی در مواجهه با مسائل عمیق وجودی است.
ای غمگین تو را با شادی دوران چکارصید شمشیر اجل را با لب خندان چکار
هوش مصنوعی: ای غمگین، چه ارتباطی با شادیهای دنیا داری؟ با لبخند به چه چیزی میخواهی به معرکه مرگ نزدیک شوی؟
مشت خاکی را به کبر و کنینه و طغیان چکارواله و آشفته را کفر و با ایمان چکار
هوش مصنوعی: مشت خاکی به خاطر غرور و طغیان چه ارزشی دارد؟ و انسان گیج و آشفته را چه ربطی به کفر و ایمان دارد؟
مردم دیوانه را با شحنه و سلطان چکار
هوش مصنوعی: مردم دیوانه را چه به کار شحنه و سلطان؟
کار را از بهر دنیا کرده بر خویش تنگمی‌زنی بر شیشه قلب ضعیفان چند سنگ
هوش مصنوعی: انسانی که برای رسیدن به منافع دنیوی خود دست به کار میزند، به خاطر حرص و طمعش به قلبهای ضعیفان آسیب میزند و به آنها صدمه میزند.
می‌بری تا کی به خون مردمان از ظلم چنگهر که در بحر عمیق افتاده در کام نهنگ
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی مردم را به خاطر ظلم و ستم ببلعی؟ هر کسی که در دریای عمیق سقوط کرده، در چنگال نهنگ گرفتار میشود.
دیگرش با کار نوح و صدمه طوفان چه کار
هوش مصنوعی: دیگر چه کاری به کار نوح و آسیبهای طوفان دارد؟
از سر پی افسر خود دور کن تاج غرورتا نگردی پایمال خلق محشر همچو مور
هوش مصنوعی: برای اینکه در روز قیامت تحت فشار و سختی قرار نگیری، بهتر است فخرفروشی و تکبر را از خود دور کنی و به جای آن تواضع را در پیش بگیری.
تا توانی با خدا شو آشنا ز ابلیس دورزاهدان را چشم بر فردوس و حور است و قصور
هوش مصنوعی: تا میتوانی با خدا ارتباط برقرار کن و از ابلیس دوری کن؛ زاهدان فقط به بهشت و زیباییهای آن و کاخها میاندیشند.
عاشقان را با بهشت و کوثر و غلمان چکار
هوش مصنوعی: عاشقان برای لذت و محبت به معشوق، نیازی به بهشت و نعمتهای آن ندارند. آنها به عشق و ارتباط معنوی اهمیت بیشتری میدهند تا به چیزهای مادی و دنیوی.
نیمه شب از بستر غفلت گهی بردار سرعذرخواهی کن ز جرم خود به نزد دادگر
هوش مصنوعی: نیمه شب از خواب غفلت بیدار شو و به خاطر اشتباهاتت از خداوند عذرخواهی کن.
تا شود اندر دلت نور حقیقت جلوه‌گربلبلان گر راز دل گویند با گل در سحر
هوش مصنوعی: تا زمانی که نور حقیقت در دل تو نمایان شود، بلبلان اگر در سحر راز دل خود را با گل بگویند.
بوم را با ارغوان و نرگس خندان چکار
هوش مصنوعی: پرنده را با گلهای زیبا و خوشبو چه کار داری؟
ای در آغوش عروس جهل روز شب بخوانبیا مبر مال کسان را یا نما فکر جواب
هوش مصنوعی: ای کسی که در آغوش نادانی به سر می‌بری، در روز و شب شکوه مکن. یا از دیگران ممال خود را مگیر، یا از خود فکر کن که چه باید کرد.
می‌کمنی تا کی ز ظلم خود دل مردم کبابهر که در فکر قیامت باشد و یوم حساب
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی با ظلم و ستم خود دل مردم را به آتش بکشی؟ هر کسی که به فکر روز قیامت و حساب و کتاب باشد، این ظلم را نمیپذیرد.
کار او با اهل ظلم و دفتر دیوان چکار
هوش مصنوعی: این جمله به این معناست که کار او به ظلم و ستم و مدارک و اسناد رسمی چه ارتباطی دارد؟ در واقع، این سوال می‌پرسد که چرا او باید به مسایل ناعادلانه یا اداری که به ظلم مربوط میشود، اهمیت بدهد یا به آنها بپردازد.
ای خوشا آنان که پیش لطمه چوگان عشقپای افشاندند خویش مردانه در میدان عشق
هوش مصنوعی: خوش به حال کسانی که با شجاعت و دلنگرانی در میدان عشق حاضر شدند و اجازه ندادند که ضربات و چالش‌های عشق آنها را از پا درآورد.
جان چون (صامت) باختند اندر سر پیمان عشقسعدیا تا چند گویی درد بی‌درمان عشق
هوش مصنوعی: زمانی که جان از شدت عشق دچار شور و شوق شد، دیگر با عشق نمی‌توان از درد و رنج آن سخن گفت. پس دیگر چرا به درد و رنج عمیق عشق سخن بگویی؟
کشتگان دوست را با درد و با درمان چکار
هوش مصنوعی: کشتگان عشق را نه درمانی است و نه دردی که بشود برایشان کاری کرد.