شمارهٔ ۱۹ - و برای او
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس ناکامی و فقر انسان می‌پردازد. شاعر می‌گوید که کسی که از روزی کافی بی‌بهره است، نمی‌تواند از زندگی راحتی داشته باشد. او در اجتماع هیچ احترامی ندارد و اگر چه ممکن است از نسل افراد گرانقدر باشد، اما در نظر دیگران نام و نشانی ندارد. زندگی او تحت تأثیر دشمنی‌ها قرار دارد و بیشتر از این نمی‌تواند ادامه یابد. فقیر بودن فقط به معنای مرگ است و دردهای درونی او درمانی نخواهند داشت. دنیا به صرف هزینه‌هایش می‌گذرد و کسی به فقراء اهمیتی نمی‌دهد. در نهایت، سخن از این است که تنها خداوند می‌تواند به حال انسان اهتمام ورزد، در حالی که او هیچ انتظاری از دیگران ندارد.
هر که به کف قوت صبح و شام نداردراحتی از زندگی به کام ندارد
هوش مصنوعی: هر کسی که نتواند برای صبح و شام خود خوراکی تهیه کند، از زندگی لذت نمیبرد و آرامش نخواهد داشت.
در بر اغیار و یار هیچ نداردمرد تهی‌دست احترام ندارد
هوش مصنوعی: مرد بیچیز در جمع دیگران و در کنار دوستانش، هیچ ارزشی ندارد و مورد احترام نیست.
گر بود از نسل معن و حاتم وقاآننزد کسی اسم و رسم و نام ندارد
هوش مصنوعی: اگر کسی از خانوادههای بزرگ و با اصالت باشد، اما در نزد دیگران هیچ شناختهشدگی، مقام و نام و نشانی نداشته باشد، هیچ ارزشی ندارد.
شمع حیات وی از شماتت دشمنجز نفسی بیشتر دوام ندارد
هوش مصنوعی: زندگی او بیشتر از یک نفس، تحت تأثیر دشمنی‌ها نمی‌تواند ادامه یابد.
هر که فقیر است غیر از آنکه بمیردزخم درون وی التیام ندارد
هوش مصنوعی: هرکس که در فقر و تنگدستی به سر میبرد، تنها راه رهایی او مرگ است؛ زیرا زخمهای درونیاش هرگز بهبود نخواهد یافت.
دولت دنیا به خرج می‌رود امروزکار به شیرینی کلام ندارد
هوش مصنوعی: امروز زندگی و قدرت دنیا با تلاش و هزینه به دست میآید و دیگر با صحبتهای شیرین و زیبا به جایی نمیرسد.
جامه چرکین فقر هر که به بر کردهیچ کسش رغبت سلام ندارد
هوش مصنوعی: هر کسی که لباس چرکین فقر را به تن کند، هیچکس نمیخواهد به او سلام کند.
دهر چراگاه اغنیاست که هستندهمچو خری گو به سر لجام ندارد
هوش مصنوعی: دنیا مثل چراگاهی است که افراد مرفه و ثروتمند در آن حضور دارند و بعضی افراد به مانند الاغ، نمیدانند که باید در کجا و چگونه رفتار کنند، چرا که کنترل و هدایت درست را ندارند.
غیر خدا خوش به حال آنکه چو (صامت)چشم تمنا ز خاص و عام ندارد
هوش مصنوعی: به خوشحالی آن کسی حسرت میزنم که تنها به خداوند نظر دارد و از مردم و خواص و عامه چشمپوشی کرده است.