شمارهٔ ۲ - و برای او همچنین
هوش مصنوعی: این شعر، ندا و دعای عارفانه‌ای است که به توصیف خداوند و صفات او می‌پردازد. شاعر از خالق هستی یاد می‌کند و او را معبودی می‌داند که در سختی‌ها یاری‌دهنده، در روز حساب داوری عادل و در برابر عاصیان، راه توبه را می‌گشاید. او به ضعف و گناه خود اعتراف کرده و خدا را بخشنده و مهربان می‌داند. شاعر در عین خوف و رجا، به امید رحمت الهی دل بسته و از او می‌خواهد که در زمان غفلت و نادانی، او را هدایت کند و درپناه آل عبا قرار دهد. در نهایت، او از عجز و معصیت خود شرمنده است و خواسته‌اش این است که خداوند او را رسوا نکند.
ای خالقی که صانع ارض و سما توییمعبود کائنات ز شاه و گدا تویی
هوش مصنوعی: ای خالقی که آفریدگار زمین و آسمان هستی، تو معبود جهانیان هستی و بین پادشاهان و تهیدستان، مقام تو یکی است.
چشم امید سوی دارند ممکناتآن کس که بوده است و بود با بقا تویی
هوش مصنوعی: چشم انتظار نعمتها و امکانات است کسی که در وجودش نشانهای از دوام و بقای تو را میبیند.
در ورطه مهالک و آلام صعب سختیاری دهندهٔ همه در هر کجا تویی
هوش مصنوعی: در شرایط دشوار و در لحظات سخت، تویی که همیشه کمک کننده و یاری رسان هستی.
در روز حشر وقت حساب و دم صراطدیان دین و حاکم یوم‌الجزا تویی
هوش مصنوعی: در روز قیامت، زمانی که حساب و کتاب انسانها انجام میشود و افراد باید از پل صراط بگذرند، تو قاضی و حاکم این روز خواهی بود.
بر عاصیان بی‌سروپا از طریق لطفاز راه توبه جانب خود رهنما تویی
هوش مصنوعی: تو با لطف و رحمتت، به افرادی که بیمقدار و گناهکار هستند، راهباز میشوی و آنها را به سوی توبه و اصلاح هدایت میکنی.
جرم و گه ز ما و عطا و کرم ز توبیگانگی ز ما و به ما آشنا تویی
هوش مصنوعی: خطا و قصور از ماست، اما بخشش و سخاوت از توست؛ ما بیگانهایم و تو در دل ما آشنا هستی.
بر بی‌کسان مضطر و درمانده و ضعیفگوش زبان و چشم و دل و دست و پا تویی
هوش مصنوعی: تو بر کسانی که در فشار و بیپناهن، و درمانده و ضعیفند، گوش، زبان، چشم، دل و دست و پا هستی.
ما مجرمیم و مذنب و مردود و تیره‌بختبخشنده معاصی و جرم و عطا تویی
هوش مصنوعی: ما در اینجا گناهکار و بدبخت هستیم، اما تویی که نعمتبخشیده و بخشایندهی خطاها و گناهان ما هستی.
شخص تو از گناه و ثوابست بی‌نیازمحتاج کی به فعل بد و نیک ما تویی
هوش مصنوعی: تو از گناه و ثواب بینیازی و نیازی به کارهای خوب و بد دیگران نداری؛ خود تو همهچیز هستی.
کبر و ریا به خرج تو هرگز نمی‌رودتا بر بساط کبر و ریا کبریا تویی
هوش مصنوعی: غرور و خودنمایی تو هیچ سودی ندارد، زیرا در نهایت بر پایهٔ غرور و خودستایی، این تو هستی که در اوج و عظمت قرار داری.
تو خیر محضی و من بدنام شر محضمن رو سیاه تر ز مس و کیمیا تویی
هوش مصنوعی: تو یک خیر واقعی و من همواره به عنوان یک بد بزرگ شناخته میشوم. من با همهی سیاهنامیام، دورتر از تو، مانند مس که به کیمیا تبدیل نمیشود، باقی ماندهام.
دنیای ما گره زده در کار آخرتبگشا گره ز کار که مشکل‌گشا تویی
هوش مصنوعی: زندگی ما به آخرت وابسته است؛ پس ای کسی که مشکلگشایی، گره مشکلات را باز کن.
طبعم مریض کشمکش روزگار شدیا رب به دردهای نهانی دوا تویی
هوش مصنوعی: حالم از مشکلات و سختیهای زندگی خراب شده است، ای خدا، تنها تویی که میتوانی به دردهای پنهان من درمانی بدهی.
غیر از تو گر خدای دگر بود سوی اومی‌بردمی پناه ولیکن خدا تویی
هوش مصنوعی: جز تو اگر خدایی دیگر بود، به سمت او میرفتم تا در آغوش او پناه بگیرم؛ اما این تو هستی که تنها خدا هستی.
هم ترسم از تو هم به تو هستم امیدوارمقصود از نتیجه خوف و رجا تویی
هوش مصنوعی: من هم از تو میترسم و هم به تو امیدوارم، چرا که نتیجهی ترس و امید من تو هستی.
بر ما مبین اگر همه در خواب غفلتیمبر خود ببین که رافع هر ابتلا تویی
هوش مصنوعی: اگر همه ما در خواب غفلت به سر میبریم، تو نباید این را به ما نشان دهی بلکه باید خودت را ببینی که تنها تو هستی که میتوانی مشکلات و سختی‌ها را برطرف کنی.
ما در پناه آل عبا جا نموده‌ایمبگذر ز ما که حامی آل عبا تویی
هوش مصنوعی: ما در سایه و حمایت خاندان رسالت قرار گرفتهایم، بنابراین از کنار ما بگذر که تنها تو هستی که از این خاندان حمایت میکنی.
امید ما به دوستی دوستان تو استبر دوستان قرین به صدق و صفا تویی
هوش مصنوعی: امید ما به محبت دوستان توست، زیرا دوستیهای واقعی و صادقانه فقط از تو سرچشمه میگیرد.
واخجلتا ز معصیت (صامت) ای خدارسوا مکن مرا که قدیم‌العطا تویی
هوش مصنوعی: پروردگارا، از گناه کردن شرمندهام. خواهش میکنم مرا رسوا نکن، زیرا تو همیشه بخشنده و سخاوتمندی.