شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که چهره معشوق از خورشید هم دل‌رباتر است. شاعر اشاره می‌کند که روح معشوق با زیبایی‌اش به انسان‌ها الهام می‌بخشد و زیبایی‌اش فراتر از آن است که قابل توصیف باشد. او همچنین سخنان معشوق را نماد زندگی می‌داند و می‌گوید که هیچ چیز به اندازه عشق معشوق نمی‌تواند به دل هوادارانش آرامش دهد. در پایان، شاعر به حسادت و غبطه اشاره می‌کند که وقتی می‌بیند معشوق ممکن است به دیگری نگاه کند، دلش پر از نگرانی می‌شود.
اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوب‌تر است
هوش مصنوعی: اینک آن چهرهی زیبای محبوب که شایستهی نگاه و توجه است، آیا ماه چه ارزشی دارد در برابر زیبایی او که از خورشید هم بیشتر است؟
روح پاک است مصور شده از بهر نظرور نه این حسن نه اندازه روی بشر است
هوش مصنوعی: روح انسان به قدری باصفا و نورانی است که برای زیباترین نگاهها آفریده شده است، وگرنه این زیبایی که میبینی، فراتر از زیباییهای ظاهری و چهرهی انسانهاست.
سخنت آب حیات است و نفس مشک و عبیرهر دو را از لب شیرینْت گذر بر شکر است
هوش مصنوعی: سخنان تو همچون آب حیات هستند و نفس تو معطر به مشک و عطر، و هر دوی اینها از لبت که شیرین است عبور میکنند و به شیرینی میرسند.
هر حدیثی که رود پیش هوادارانتبجز افسانه عشق تو همه دردسر است
هوش مصنوعی: هر گفتاری که به محبوبانت برسانی، جز داستان عشق تو، همهاش مشکل و دردسر است.
رشکم آید که نظر بر دگری اندازییا از آیینه که از عکس رخت بی‌خبر است
هوش مصنوعی: دلم میخواهد که به کسی دیگر توجه کنی، یا از آینه که از تصویر تو بی‌خبر است، به آن نظر بیندازی.