شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وصف زیبایی‌های یک شخص خاص، به ویژه قامت و شکل و شمایل او می‌پردازد. او بیان می‌کند که این زیبایی چه تأثیری بر دیگران دارد، از جمله مؤذنی که با دیدن او فراموش می‌کند نماز را اذان بدهد و امامی که از شوق او پاداش امامت را به قوالان می‌دهد. همچنین، اشاره به مریدانی دارد که با دیدن این زیبایی دچار ندامت می‌شوند. شاعر از دلی که در شب قدر به یاد آن زیبایی اقامت دارد، می‌گوید و در نهایت تأملی درباره عشق و نیکی می‌کند، تا جایی که می‌پرسد آیا ما مستحق ملامت هستیم یا نه. به طور کلی، شاعر عشق و زیبایی را در کنار مفاهیم معنوی و اخلاقی قرار می‌دهد.
خرامان می‌رود آن سرو قامتجهانی را از آن قامت قیامت
هوش مصنوعی: آن درخت بلند و زیبا که نماد زیبایی و کمال است، با آرامش و وقار در حال حرکت است و جهانی را تحت تاثیر خود قرار داده است. زیبایی و قامت آن میتواند به روز قیامت اشاره داشته باشد.
مؤذن گر ببیند قامتت رافراموشش شود تکبیر و قامت
هوش مصنوعی: اگر مؤذنی قامت تو را ببیند، دیگر یادش می‌رود که برای نماز اذان بگوید و به چه حالتی بایستد.
امام از شوق آن شکل و شمایلبه قوّالان دهد مزد امامت
هوش مصنوعی: امام به خاطر عشق به زیبایی و ظاهری خاص، به قُوالان پاداش امامت را می‌دهد.
گرت باشد گذر در خانقاهینماند شیخ بر راه سلامت
هوش مصنوعی: اگر در مسیر خود به خانقاهی برسی، دیگر شیخی بر راه درست برای تو باقی نخواهد ماند.
مریدان ز اربعین آیند بیرونتو را بینند و سوزند از ندامت
هوش مصنوعی: دنبالکنندگان، از چهارشنبههای خاص خارج می‌شوند، تو را میبینند و از احساس پشیمانی میسوزند.
بود دایم شب قدر آن دلی راکه سازد در سر زلفت اقامت
هوش مصنوعی: شب قدر همیشه متعلق به دلی است که در محبت و زیبایی تو ساکن باشد.
به عهد چشم مست دل‌فریبتبود بر جان مستوران غرامت
هوش مصنوعی: چشمان خمار و گیرا، دلها را فریب می‌دهد و بر جانهای پنهان، تأثیرات خاصی دارد.
بگو ای آن که ما را می‌دهی پندتویی یا ما سزاوار ملامت
هوش مصنوعی: بگو ای کسی که به ما نصیحت میکنی، آیا تو خودت لیاقت سرزنش را داری یا اینکه ما مستحق انتقاد هستیم؟
همام از عشق چون دارد نصیبینجوید منصب زهد و کرامت
هوش مصنوعی: همام از عشق، بهرهای دارد که به دنبال مقام یا زهد و بزرگی نیست.