شمارهٔ ۴۶
هوش مصنوعی: این اشعار عاشقانه به مفهوم فراق و دوری از محبوب اشاره دارد و احساساتی را به تصویر می‌کشد که عشق و اعمال ناشی از آن به وجود می‌آورد. شاعر به زیبایی محبوب و لذت‌های وصال اشاره کرده و دوری از او را عذاب‌آور می‌داند. او در می‌یابد که زندگی بدون عشق و دیدار محبوب بی‌معناست و درد فراق را به شدت حس می‌کند. در نهایت، او به عمق احساساتش نسبت به محبوب و نیاز به حضور او تأکید می‌کند و بیان می‌کند که در غیاب محبوب، زندگی بی‌فایده و ملامت‌آمیز است.
فراق آن قد و قامت قیامت است قیامتشکیب از آن لب شیرین غرامت است غرامت
هوش مصنوعی: فراق و دوری معشوق به قدری سخت و دردناک است که شکیبایی در برابر آن به راستی معجزهای میطلبد. زیبایی و طعم شیرین لبهای او آنقدر دلنشین است که فراموش کردنش غیرممکن به نظر میرسد.
به خدمت تو رسیدن صباح روی تو دیدنسعادت است سعادت سلامت است سلامت
هوش مصنوعی: رسیدن به خدمت تو و دیدن زیبایی چهرهات، خود نشانهای از خوشبختی و سلامت است.
من از کجا و سلامت که عشق روی تو ورزمکه بر سلامت عاشق ملامت است ملامت
هوش مصنوعی: من از کجا و با چه حالتی در عشق تو را میپرستم، در حالی که این عشق به خاطر دوست داشتن تو به من اتهام میزند.
دمی که بی تو برآرم ز عمر خود نشمارمکه زندگانی باطل ندامت است ندامت
هوش مصنوعی: هر لحظهای که بی تو سپری شود، برایم حساب نمیشود، چرا که زندگی بدون تو بیمعنا و پشیمانیآور است.
همام بر سر کویت هوای باغ نداردکه در میان بهشتش اقامت است اقامت
هوش مصنوعی: همام در کنار کوی تو آرزوی باغ و بهشت ندارد، زیرا او در خود آن بهشت زندگی می‌کند.