شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر درباره عشق و مهربانی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که محبت و بخشش جان به دیگران، روح را سرشار از خوشی می‌کند. کسی که عشق خود را به محبوبش تقدیم می‌کند، ارزش و زیبایی بیشتری به زندگی خود می‌بخشد. همچنین، شاعر به زیبایی‌های محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی، لذتی خاص به زبان و دل می‌بخشد. عشق او زندگی را به گونه‌ای پرمعنا می‌کند که از آب‌ها و زمین‌ها نیز ارزشمندتر است. در نهایت، شاعر به بهت و زیبایی چشمان محبوب اشاره دارد و می‌گوید که این زیبایی روح را آغشته به محبت و عشق می‌کند.
دوست آن دارد و آن است که جان می‌بخشدمهربانی به دل اهل دلان می‌بخشد
هوش مصنوعی: دوست واقعی کسی است که جانش را فدای دیگران می‌کند و مهربانی را به دل عاشقان هدیه میدهد.
عقل و جان هر که کند پیشکش دلبر خویشگوهر و لعل به دریا و به کان می‌بخشد
هوش مصنوعی: هر کسی که عقل و جانش را فدای محبوبش کند، بهترین و با ارزشترین چیزها را نیز بیارزش میداند و به راحتی به دریا و معدن می‌بخشد.
صفت روی دلارام کنم کاو داردآن ملاحت که حلاوت به زبان می‌بخشد
هوش مصنوعی: دوست دارم درباره زیبایی و جذابیت چهرهای صحبت کنم که آنقدر دلنشین و خوشایند است که با هر کلامش شیرینی را به زبان میآورد.
آتش عشق توام داد حیاتی به از آنکآب الوند به خاک همدان می‌بخشد
هوش مصنوعی: عشق تو مانند آتش است که به من زندگی می‌بخشد و این زندگی از آبی که رودخانه الوند به خاک همدان میدهد، ارزشمندتر است.
چشم و ابروی تو را گو که به نخجیر مروصید خود روح بدان تیر و کمان می‌بخشد
هوش مصنوعی: به چشمان و ابروهای تو بگو که به دنبال شکار نروند، چون آن تیر و کمان، روح و زندگی را به آنها هدیه میدهد.