شمارهٔ ۷۰

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی معشوق و تاثیر او بر دل عاشقان می‌پردازد. او می‌گوید که سیاحان و عاشقان به دنبال دیدن زیبایی تو سفر کرده‌اند و دیگران به خاطر جذابیت تو به تقلید و تمجید از تو پرداخته‌اند. شاعر اشاره می‌کند که عشق و زیبایی تو آنچنان دلربا هستند که حتی پیش از این نیز وجود داشته‌اند و عاشقان هیچ‌گونه ترسی از سرزنش ندارند. او به نوعی می‌خواهد بگوید که عاشق بودن گناهی نیست و عشق همواره در دل‌ها زنده است. به معنای کلی، عشق و زیبایی معشوق همیشگی و بی‌نیاز از ملامت و سرزنش‌اند.