شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به بیان عشق و آرزوی وصال می‌پردازد. او می‌گوید که برای یک بوسه از معشوق حاضر است جانش را فدای روزی کند. این عشق و longing باعث می‌شود که او حتی با وجود سختی‌ها و موانع، همچنان در تلاش باشد. او تأکید می‌کند که در مسیر عشق، باید سختی‌ها را تحمل کرد و از نداشتن امید دست نکشید. شاعر به عاشقان توصیه می‌کند که برای رسیدن به هدفشان باید صبر و استقامت به خرج دهند و در عین حال از خوشی‌ها و لذت‌های عشق غافل نشوند. او همچنین اشاره به اهمیت می و شراب دارد و از ساقی می‌خواهد که به تشنگان عشق بنوشاند. در کل، این شعر تمایل شدید شاعر به وصال و عشق را به تصویر می‌کشد.
بوسه‌ای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
هوش مصنوعی: اگر بوسه‌ای را بتوان به بهایی خرید، باید جان را فدای آن کرد، چرا که روزگار من به سختی میگذرد.
یافتن معشوق را چون ممکن استاز وصال امید نتوانم برید
هوش مصنوعی: یافتن محبوب چه آسان است، اما من نمیتوانم از امید وصال او دل بکنم.
پای اگر عاجز شود نتوان نشستگه به پهلو گه به سر خواهم دوید
هوش مصنوعی: اگر پاهایم ناتوان شوند، نمیتوانم به آرامی بنشینم، بلکه هر وقت که لازم باشد، به سرعت روی میآورم.
تا نفس آید نشاید دم زدنتا رگی جنبد نشاید آرمید
هوش مصنوعی: تا وقتی که نفس در سینه داریم، نباید بیکار بمانیم و باید تلاش کنیم. هر وقت که قلبمان به تپش درآید، یعنی زندگی جاری است و باید حرکت کنیم و استراحت نکنیم.
عاشقان کعبه را در بادیهای بسا زحمت که می‌باید کشید
هوش مصنوعی: عاشقان خانه خدا در بیابان راهی طولانی و دشواری را باید تحمل کنند.
ساروان را گو سرود آغاز کنتا در اشتر غیرتی آید پدید
هوش مصنوعی: به ساربان بگو که آوازش را شروع کند تا در شتر نشانی از غیرت و شور و شوق به وجود بیاید.
باز ای مطرب حدیث خوش بسازخرقه برکن از تن پیر و مرید
هوش مصنوعی: ای مطرب، داستانهای زیبا را روایت کن و لباس زهد و ترک دنیا را از تن مرید و استاد بکن.
ساقیا می ده که مشتاقان هنوزمیزنند از تشنگی هل من مزید
هوش مصنوعی: ای ساقی، مینوشان که هنوز عاشقان از شدت تشنگی فریاد میزنند که آیا باز هم چیزی هست؟
از شراب جان مستانت همامجرعه‌ای می‌خواست خود بویی شنید
هوش مصنوعی: مستان تو از نوشیدن شراب جانافزا خواستند که فقط خواهشی از جرعهای داشتند، اما با عطری که حس کردند، به احساس جدیدی دست یافتند.