شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذبه محبوب خود می‌پردازد و بیان می‌کند که سال‌ها طول می‌کشد تا کسی مانند او ظاهر شود. او از اثرات عشق و زیبایی معشوق بر دل‌های مردم صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که زلف‌های معشوق نور ایمان را در دل‌ها زنده می‌کنند. به همین ترتیب، وقتی معشوق در میان گل‌ها ظاهر می‌شود، عشق و شور و شوق از دل‌ها برمی‌خیزد. شاعر همچنین می‌گوید که حتی یک نگاه از طرف محبوب می‌تواند مشکلات زندگی را آسان کند و همچنین تأکید می‌کند که به رغم گذر زمان، محبت و زیبایی او همیشه در قلب‌ها باقی می‌ماند. در انتها، شاعر به تمنای بوی خوش محبوب اشاره می‌کند که روح انسان را تسکین می‌دهد.
سال‌ها باید که چون تو ماهی از دوران برآیدیا چو بالای تو سروی خوش زسروستان برآید
هوش مصنوعی: سال‌ها باید منتظر بمانیم تا چون تو که ماهی، از سپیدهدم زندگی ظاهر شوی یا مانند سروی زیبا از دمنوش برآیی.
در میان کفر زلفت نور ایمان می‌نمایدپیش زلف کافر تو مؤمن از ایمان برآید
هوش مصنوعی: زلف تو در میان دنیا و کفر، همانند نوری است که ایمان را نشان می‌دهد. در کنار زلف و زیبایی تو، حتی کسانی که به اعتقادات دیگر هستند، به نوعی از ایمان و باور خود بر میخیزند.
چون تماشا را در آیی ای نگارستان به بستاننعره‌های عشق بازان از گل خندان برآید
هوش مصنوعی: وقتی تو را در باغ زیبایی میبینم، صدای عاشقان از شادی گل‌ها بلند می‌شود.
چشم مستت گر نماید التفاتی سوی یارانبر تو دشواری نباشد کار ما آسان برآید
هوش مصنوعی: اگر چشمان زیبای تو توجهی به دوستانت داشته باشد، برای ما مشکلی نخواهد بود و کارهایمان به راحتی انجام می‌شود.
چشمهٔ خورشید روزی لایق رویت نیفتدتا قیامت گرچه گرد گنبد دوران برآید
هوش مصنوعی: خورشید همیشه به تو نتابد و تا eternally، تو شایستهٔ نظارهٔ آن خواهی ماند، حتی اگر گرد و غبار زمان بر سر تو بریزد.
پیش آن لب مانده حیران می‌دهم جان حیف باشدگر بر آب زندگانی تشنه‌ای از جان برآید
هوش مصنوعی: من در مقابل آن لب پریده، حیران و سرگردان هستم. زندگی کوتاه است و افسوس خواهد بود اگر در این دنیای پرآب و زندگی، کسی به خاطر تشنگی جانش را از دست بدهد.
کی همام خسته دل را جان بیاساید زمانیگر نه بوی مشک‌بوی از منزل جانان برآید
هوش مصنوعی: آیا ممکن است دل خسته و غمگین همام، در مدتی آرامش یابد، مگر اینکه بوی خوش مشک از خانه معشوق به مشام برسد؟