شمارهٔ ۹۸

هوش مصنوعی: این اشعار به توصیف زیبایی و شگفتی عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که زیبایی چیزی نیست که به سادگی در ذهن نقاش متجلی شود و چشمی که بر زیبایی معشوق نظر کند، همه زهد و پاکی را فراموش می‌کند. هرچند زیبایی‌های فراوانی وجود دارد، اما زمان می‌برد تا یک زیبایی واقعی در دنیا مشخص گردد. برگ گل زیبایی‌اش ماندگار است، اما سرو با قامت موزون، در جایی خاص به نمایش درمی‌آید. همچنین، شاعر اشاره می‌کند که توصیف زیبایی‌های واقعی تنها بر عهده کسی است که قابلیت به تصویر کشیدن آن را داشته باشد. در نهایت، عشق را عملی می‌داند که تنها از عارفان ناشی می‌شود و به دنبال وصالی از محبوب، حسرت جواب را بر دل دارد.