شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوق است که به شکل گل توصیف شده است. شاعر به تمایل انسان‌ها به زیبایی و شگفتی آن اشاره می‌کند. او به روز قیامت و دیدار معشوق در آن روز خوشبین است و می‌گوید که زیبایی‌های واقعی دل‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهند. شاعر همچنین به پرستش زیبایی اشاره می‌کند و می‌گوید که عقلا نیز تحت تأثیر جذابیت معشوق دیوانه می‌شوند. در نهایت، شاعر از بندگی و امید به قبول عشق سخن می‌گوید.
که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
هوش مصنوعی: این زیبا رویی که با ظاهر دلنشین خود، نمادی از نیکی، زندگی و عشق است، تمام زیباییها و صفات خوب را در خود جمع کرده است.
نه انسان گر ملک روی تو بیندشود حیران بر آن شکل و شمایل
هوش مصنوعی: اگر انسان زیبایی تو را ببیند، شگفتزده میشود از آن چهره و ظاهرت.
سعادت باد رویت را در آن روزکه گردد آفتاب و ماه زایل
هوش مصنوعی: خوشبختی برای تو در آن روز آرزو میشود که خورشید و ماه از دیدگان محو شوند.
تماشا را به روز حشر رضوانبه استقبالت آید یک دو منزل
هوش مصنوعی: در روز قیامت، گوشهای از بهشت به استقبال تو میآید و تو را به آرامش و خوشی میبرد.
لب میگون و چشم نیم مستتکند تدبیر عاقل جمله باطل
هوش مصنوعی: لبهای زیبا و چشمان نیمهمستت باعث میشود عقل افراد در برابر تو نتوانند درست فکر کنند و همه تدبیرهایشان بیفایده باشد.
مغان خورشید را زان می‌پرستندکه از حسن رخت هستند غافل
هوش مصنوعی: آنان که به پرستش خورشید مشغولند، از زیبایی‌های چهرهات غافل هستند.
سر دیوانگی دارد خردمندمگر زلفت کشد در وی سلاسل
هوش مصنوعی: آیا ممکن است انسان خردمند نیز دیوانه شود، مگر اینکه زلفهای تو او را به بند بکشند؟
بجز افسانه حسنت نگویندحدیثی با نمک در هیچ محفل
هوش مصنوعی: جز زیبایی تو، هیچ داستان شیوا و جذابی در هیچ محفل و جمعی روایت نخواهد شد.
همام از بندگی دارد توقعقبولی تا شود مقبول و مقبل
هوش مصنوعی: همام از پسران ستمگر انتظار دارد که او را بپذیرند و به او توجه کنند، تا مورد قبول و محبت قرار گیرد.