شمارهٔ ۱۴۱ - همام تبریزی

در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم

به خوابگاه عدم گر هزار سال بخسبمز خواب عاقبت آگه به بوی موی تو باشم

به وقت صبح قیامت که سر ز خاک برآرمبه آرزوی تو خیزم به جست و جوی تو باشم

به مجمعی که در آیند شاهدان دو عالمنظر به سوی تو دارم غلام روی تو باشم

حدیث روضه نگویم گل بهشت نبویمجمال حور نجویم دوان به سوی تو باشم

می بهشت ننوشم ز جام و ساغر رضوانمرا به باده چه حاجت چو مست بوی تو باشم