شمارهٔ ۲۱۲
هوش مصنوعی: این شعر از شاعر به وصف نسیم صبحگاهی و تأثیر آن بر دل عاشق می‌پردازد. نسیم به عاشق خبر از محبوب می‌دهد و روح او را زنده می‌کند. شاعر با بیان اشتیاق و فراق، از نسیم می‌خواهد که پیغام‌هایی از معشوق را به او برساند. همچنین، او می‌گوید که نمی‌تواند این نعمت را از دست بدهد و می‌خواهد که با نسیم در ارتباط باشد تا از حال معشوق اطلاع یابد. در نهایت، شاعر از نسیم می‌خواهد که جانش را به محبوب برساند، چرا که او سال‌هاست که در انتظار عشق و وصال محبوبش است.
پیک مبارک است نسیم سحرگهیمشتاق را همی‌دهد از دوست آگهی
هوش مصنوعی: نسیم صبحگاهی خبرهای خوشی از دوست به عاشق می‌دهد و او را مشتاقتر میسازد.
جان برخی نسیم که نگذاشت یک زمانکز بوی زلف یار دماغم شود تهی
هوش مصنوعی: جان برخی مانند نسیمی است که اجازه نمیدهد لحظهای از خوشبویی موی محبوبم فاصله بگیرم و از آن بیخبر بمانم.
ای باد روح‌پرور همراز خوش نفسیعقوب را بشارت یوسف همی‌دھی
هوش مصنوعی: ای باد خوشبو، بشارت ده به یعقوب که فرزندش یوسف به زودی نزد او خواهد آمد.
این خسته فراق مصیبت رسیده راپیغام می‌رسانی و مرهم همی‌نهی
هوش مصنوعی: تو پیامی را به این دل شکسته که از دوری رنج میبرد می‌رسانی و به او آرامش میبخشی.
مستعجلی و می‌نگذارم تو را ز دستتا میکنی حکایت آن ماه خرگهی
هوش مصنوعی: عجله نکن و از دستم نرو، تا زمانی که داستان آن دختر ماهروی خرگهی را تعریف کنی.
در صحبتت روانه کنم جان خویشتنکز قالبم نباید با باد همرهی
هوش مصنوعی: در کلام تو روح خود را به سوی تو میفرستم، زیرا نباید وجودم با وزش باد در هم آید.
جان همام را بر جانان او رسانعمری‌ست تا که تشنه به آب است مشتهی
هوش مصنوعی: عمر همام (شخصی) بر محبوبش میگذرد و او تا زمانی که به آب (زندگی یا عشق) نیاز دارد، همچنان در جستجوی او خواهد بود.