تناجی
همام تبریزی

شمارهٔ ۲۳

تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
دست دگری شکافت ای شانه سرتتو زلف نگار من چه پیچی در دست