شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، گوینده به بررسی وضعیت رابطه‌اش با محبوبش می‌پردازد. او ابتدا به فرزانگی و خردمندی طرف مقابل اشاره می‌کند، اما به تدریج متوجه می‌شود که این عقل و فرزانگی در عمل به بیگانگی و فاصله تبدیل شده است. گوینده می‌گوید که هر تلاشی که برای نزدیک شدن و ایجاد رابطه کرده‌اند، به عاقبتی دیوانه‌وار منجر شده است. در واقع، این ابیات نشان‌دهندهٔ تناقض میان شناخت عقلانی و احساسات عاطفی است.
گفتم که مگر رای تو فرزانگی استرفتیم و هنوزت سر بیگانگی است
هوش مصنوعی: گفتم شاید فکر تو خردمندانه باشد، اما رفتیم و دیدم که هنوز هم تو از دیگران جدا هستی.
هر حیله که در تصور عقل آیدکردیم کنون نوبت دیوانگی است
هوش مصنوعی: هر نقشه و ترفندی که عقل به ذهنمان رسید، انجام دادیم. حالا وقت آن است که به دیوانگی روی آوریم.