شمارهٔ ۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این نکته اشاره می‌کند که هرچند ما به لحاظ ظاهری و فیزیکی محدود و کوچک هستیم، اما از نظر روحی و فکری عالی‌منظر و باارزشیم. او می‌گوید که افراد معمولی مانند صندوق‌های پر از کرباس هستند، اما ما مثل یک جواهر گرانبها و باارزش می‌نمانیم که درون خود حقه‌ای از زیبایی و عمق دارد.
منگر تو بدان که ما به تن مختصریمهر چند که کوتهیم عالی نظریم
هوش مصنوعی: به خودت نگاه نکن که ما از لحاظ جسمی محدودیم، اما از نظر روحی و تفکر، در سطح عالی و برتری قرار داریم.
این‌ها همه صندوق پر از کرباسندما حقه سربسته لعل و گهریم
هوش مصنوعی: این‌ها همه در ظاهر گوناگون و پوششهای مختلفی دارند، اما ما چیزی ارزشمند و پنهان را در خود داریم که واقعی و باارزش است.