شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر بیان میکند که با ورود دوست به خانهاش، جان و دلش از خوشحالی و زیبایی او پر شده است. او از صفای دلش که به خاطر دیدن دوست روشن شده، صحبت میکند و از صبح میخواهد که شفافیت و روشنایی دلش را تیره نکند.
امشب که رسید دوست در منزل منشد جان و دل از حضورش آب و گل من
هوش مصنوعی: امشب که دوست به خانهام آمد، جان و دل من مانند آب و گل از وجود او سرشار شد.
آیینه دل یافت صفا از رویشای صبح مکن تیره صفای دل من
هوش مصنوعی: دل من با دیدن چهرهات به روشنی و صفایی رسیده است. ای صبح، نگذار که این روشنی و صفا از دل من زائل شود.