شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر حسرت و آرزوی دیدن محبوب است. شاعر از آنجا که امکان دیدن روی و موی معشوق را ندارد، راضی شده به دیدن خاک کوی او بسنده کند. او می‌گوید که زیبایی محبوب در دو جهان پر شده، اما این زیبایی به قدری بی‌نظیر است که تنها با چشم نمی‌توان آن را دید. شاعر به وضوح از تاثیری که محبوبش بر او گذاشته صحبت می‌کند و احساس ناامیدی در برابر عدم امکان دیدن او را بیان می‌کند.
چون نیست مجال روی و مویت دیدنراضی شده‌ام به خاک کویت دیدن
هوش مصنوعی: از آنجا که فرصتی برای دیدن چهره و موی تو ندارم، به تماشای خاک کوی تو بسنده کردهام.
پر شد دو جهان ز حسن روی تو ولیاندازۀ چشم نیست رویت دیدن
هوش مصنوعی: دو جهان به زیبایی چهره تو پر شده است، اما برای چشمها به اندازهای نیست که بتوانند زیبایی رویت را به خوبی مشاهده کنند.