شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، گوینده از حال دلش در زمان پرسیدن خبر شخصی می‌گوید. او با صدای شنیداری خود، احساساتی عمیق و دردناک را تجربه می‌کند و از خود می‌پرسد که کجا می‌تواند آن شخص را ببیند. پاسخ دیگران نیز به تکرار همین سوال اشاره دارد و نشان می‌دهد که در جستجوی آن فرد، شعف و غم مشترکی وجود دارد.
در منزل او وقت خبر پرسیدنخون شد دلم از بانگ صدا بشنیدن
هوش مصنوعی: وقتی به خانهاش رفتم و خواستم حالش را بپرسم، دلم بهخاطر صدای او به شدت غمگین شد.
گفتم که کجا توان مر او را دیدنگفتا که کجا توان مر او را دیدن
هوش مصنوعی: سوالی کردم که او را از کجا میتوان دید، پاسخی شنیدم که از کجا میتوان او را دید.