شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به این موضوع اشاره دارد که انسان تحت تأثیر همنشینی‌ها و معاشرت‌های خود قرار می‌گیرد. اگر با افراد متفاوت و غیراخلاقی همنشین شوی، خودت نیز به همان صفات تبدیل می‌شویی. شاعر نشان می‌دهد که مانند گردی که دور زلف نازنینان می‌چرخد، باید از خطرات این تأثیرات آگاه باشی، زیرا نتیجه‌اش می‌تواند آشفتگی و پریشانی باشد.
ای دل تو ز همنشین دگرسان گردیبا هر چه نشینی به صفت آن گردی
هوش مصنوعی: دل من، اگر با کسانی غیر از دوستان خود باشی، با همان ویژگیها و صفات آنها همراستا میشوی. پس مراقب همنشینانت باش، زیرا که بر روی تو تأثیر میگذارند.
پیوسته چو گرد زلف خوبان گردیاین مایه ندانی که پریشان گردی
هوش مصنوعی: همواره مانند اندکی از موهای زیبا در حرکت و چرخش هستی، اما نمیدانی که این وضعیت تو را دچار سردرگمی و پریشانی ساخته است.