تناجی
همام تبریزی

شمارهٔ ۸۷

اینت نرسد که بر تنم رشک بریزیرا که بر او رشک برد ماه و پری
ای روی تو برده آب گلبرگ طریسبحان الله ز گل بسی خوبتری