شمارهٔ ۹۹
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به وصف یک معشوق یا حقیقتی می‌پردازد که گاهی به شکل رهزن و گاهی به عنوان راهنمایی ظاهر می‌شود. او اشاره می‌کند که این وجود در هر لحظه به شیوه‌ای جدید و متفاوت نمایان می‌شود و هیچ کس از چگونگی و زمان حضور او آگاه نیست. در واقع، معشوق همچون یک راز همیشه در حال تغییر است.
گه رهزن و گاه رهنمون می‌آییگاهی ز درون گه ز برون می‌آیی
هوش مصنوعی: گاهی تو بهعنوان راهزن میرسی و گاهی بهعنوان راهنما. بعضی اوقات از درون وجودم می‌آیی و گاهی از بیرون.
هر لحظه به کسوه‌ای برون می-آییآگه نشود کسی که چون می‌آیی
هوش مصنوعی: هر لحظه تو به شکلی جدید و متفاوت ظاهر میشوی، اما هیچکس متوجه نمیشود که تو چه زمانی به دنیا می‌آیی.