شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و درد ناشی از آن اشاره می‌کند. او از ناله عاشق و عدم درک درد او توسط دیگران سخن می‌گوید و می‌گوید که کسی نمی‌تواند احساس او را درک کند. عشق را به عنوان نعمتی می‌داند که برای برخی، خوشبختی است و برای دیگران، درد. او همچنین از زخم دل و حسرت های ناشی از عشق صحبت می‌کند و می‌گوید که با وجود همه تلاش‌ها، آرامشی پیدا نکرده است. در نهایت، شاعر به ناامیدی و نیاز به همفکری اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که افرادی که از حقیقت عشق آگاهی ندارند، نمی‌توانند درک صحیحی از احساسات او داشته باشند.
از نالهٔ عاشق چه خبر بوالهوسی راآری خبر از درد کسی نیست کسی را
هوش مصنوعی: هیچکس از درد و رنج عاشق خبر ندارد، در حالی که فقط خود اوست که در این اندوه و غم غوطهور است. دیگران از حال او آگاهی ندارند و در زندگی خود مشغولند.
هر خیره سری چاشنی درد ندانداز مائدهٔ عشق، چه قسمت مگسی را
هوش مصنوعی: هر کس که نبیند و درک نکند، دردی را که در عشق نهفته است، نمی‌تواند از لذتهای آن بهرهمند شود، مانند مگسی که فقط گوشهای از این سفره را میبیند و از عمق آن بیخبر است.
زخم دل نالان مرا، چاره محال استمرهم چه نهی سینهٔ چاک جرسی را؟
هوش مصنوعی: زخم دل من که در حال ناله است، درمانی ندارد. مرهمی که بر سینهٔ پارهپارهٔ جرسی (لباس بافتنی) بگذاری چه فایدهای دارد؟
شرمندهٔ یک بوسه نیم زان لب جان بخشهرگز نپذیرفت ز ما، ملتمسی را
هوش مصنوعی: هرگز از ما درخواست محبت و بوسهای را نپذیرفت، و این باعث شرمندگیام شد، چون لبهای جانبخش او هرگز به این درخواست پاسخ ندادند.
گلگشت چمن گر به زغن گشت مسلّمدر بسته به ما داد محبت قفسی را
هوش مصنوعی: اگر گلزار چمن به زاغ تبدیل شود، واضح است که محبتش به ما قفسی خواهد داد.
رفتند چو باد سحری، خرده شناسانچون گل به دعا می طلبم، همنفسی را
هوش مصنوعی: آنها با سرعت و بیخبر از حوادث رفتند، مانند باد صبحگاهی. اکنون من به دنبال کسی میگردم که مانند گل بتواند به من آرامش بدهد و در این راه به دعا و خواستهی خود میپردازم.
با پردهٔ گوشی، نشود ساز خروشمدر خاک برم حسرت فریاد رسی را
هوش مصنوعی: با پردهای که بر گوشها قرار دارد، صدای ناله و فریاد من در زمین به جایی نمیرسد و آرزوی کمک و نجات را در دل حسرت میکشم.
با سفله، سری همّت آزاده نداردهرگز گل دستار نسازیم خسی را
هوش مصنوعی: انسانهای شریف و آزاده هرگز با افراد پست و بیمقدار همدردی نمیکنند و نمیخواهند به آنها بها دهند. ما نباید برای کسانی که ارزش کمتری دارند، اعتبار و احترام قائل شویم.
رفته ست حزین از گرهت تا زده ای دمحیف است غنیمت نشماری نفسی را
هوش مصنوعی: حزین از دست تو رفته است، بنابراین وقتی نفس تازهای به تو میرسد، باید آن را گرامی بداری و ارزشش را بدانید.