شمارهٔ ۷۶
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی ستم و ظلم و پیامدهای آن می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که ستمگران با ظلم خود آشنایان را دشمن می‌کنند و افرادی که تنبلی می‌کنند، از نزدیک شدن به منزلت باز می‌مانند. همچنین اشاره می‌شود که ارزش انسان‌ها در جامعه توسط مردان آزمایش‌شده شناخته نمی‌شود و افرادی که مشکل‌گشایند، نمی‌توانند مشکل را حل کنند. شاعر نشان می‌دهد که حرص و طمع می‌تواند بر سر نوامیس و زندگی دیگران تأثیر منفی بگذارد و حسادت تنها به سکوت ما محدود می‌شود. در پایان، شاعر امید دارد که عشق و محبت هرگز فراموش نشود و او را از درگاه محبوبش دور نکند. در کل، شعر به وجدان، عشق و تبعات منفی ستم و حرص اشاره دارد.
ستم، از ملک دل بیرون کند فرمانروایان راستمگر دشمن بیگانه سازد، آشنایان را
هوش مصنوعی: ستم و ظلم می‌تواند باعث بیرون راندن حاکمان از صحنه قدرت شود و در عین حال، دشمنان را به آسانی به صمیمیترها و نزدیکان تبدیل کند.
نماید دور بر کاهل قدم، نزدیکی منزلره خوابیده ای در پیش باشد، خفته پایان را
هوش مصنوعی: اگر فردی سهلانگار و تنبل باشد، حتی در نزدیکی هدف و مقصدش هم احساس می‌کند که هنوز راه درازی در پیش دارد و در واقع، با خواب و آرامش خود به پایان نزدیک می‌شود.
نمی گردد به مردم قدر مرد و مردمی روشنبه نامردان بیفتد کار اگر، مرد آزمایان را
هوش مصنوعی: اگر کارها به دست نالایقان و نااهلان بیفتد، هیچگاه مردم شایسته و قابل احترام به مقام و ارزش واقعی خود نخواهند رسید.
کلید از چاره سازی، بستگی هرگز نمی بیندنمی افتد گره در کار خود، مشکل گشایان را
هوش مصنوعی: کلید حل مسائل به تلاش و تدبیر وابسته است و هرگز به عدم وابستگی نمیرسد. کسانی که به دنبال حل مشکلات هستند، هرگز در کارشان به بنبست نمیرسند.
به پای نخل حرص خود، چو منعم ارّه نگذاردچو سوهان می زند، از چین پیشانی گدایان را
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر حرص و طمع خود، مانند یک ثروتمند اجازه نمیدهد دیگران به ثروت برسند، به سرنوشتی دچار می‌شود که مانند سوهان، زخم میزند و درد را متوجه بقیه می‌کند.
زیان، دنیا طلب از پهلوی پویندگی بیندکه رفتن دور می سازد، ره رو بر قفایان را
هوش مصنوعی: آدمهای دنیا طلب از کنار کسانی که به دنبال حرکت و تحول هستند، میبینند که رفتن و پیشرفت باعث فاصله گرفتن از عقبماندگان می‌شود.
حسودان را سکوت ما، دهان یاوه گو بنددز خاموشی توان زد بخیه، این زخم نمایان را
هوش مصنوعی: افراد حسود نمی‌توانند به راحتی از سکوت ما استفاده کنند و این سکوت باعث می‌شود حرفهای بیاساس آنها متوقف شود. همچنین، از آنجا که ما به آرامش خود ادامه میدهیم، میتوانیم زخمهایی که بر ما وارد شده است را پنهان کنیم و نشان ندهیم.
نوای مختلف، چندانکه از تار جهات آیدبلند آوازه سازد، پردهٔ وحدت سرایان را
هوش مصنوعی: موسیقیهای گوناگون، هر کجا که از تاریکیها و جهات مختلف به گوش برسند، میتوانند به شکلی بلند و پرصدا، فضایی از وحدت را در دل شنوندگان ایجاد کنند.
اگر حرفی از آن زلف مسلسل در میان آیدشب افسانه ام، هرگز نخواهد دید پایان را
هوش مصنوعی: اگر درباره زلفهای پیچ در پیچ او صحبتی به میا ن بیاید، شبهایی که برای من مانند افسانه هستند، هرگز به پایان نخواهد رسید.
به شرع زهد، حقّ خدمت شایسته ای دارمکه رهن باده کردم خرقه های پارسایان را
هوش مصنوعی: با توجه به اصول زهد و پارسایی، من وظیفهای دارم که به خاطر بادهگساری، لباسهای مقدس و زاهدانه را کنار گذاشتهام.
اگر می داشتم چون خار در سرپنجه، گیرایینمی دادم ز کف، دامان این گلگون قبایان را
هوش مصنوعی: اگر مثل خاری در دستانم بودم، هرگز اجازه نمیدادم که دامن این زیباپوشان را رها کنم.
ندارد لذّت شوربدگی در پی پشیمانیجنون دندان نیفشارد به لب، زنجیر خایان را
هوش مصنوعی: شور و شوق ناشی از عشق و دیوانگی، اگر با پشیمانی همراه باشد، لذتی ندارد. همچنین، نباید به خود فشار بیاوری و خود را در زنجیر درد و پشیمانی محبوس کنی.
حزین ، از لطف عشق سر فراز امّید آن دارمکه دور از آستان خود، نسازد جبهه سایان را
هوش مصنوعی: حزین، به خاطر محبت عشق، امیدوارم که حتی در دوری از درگاه معشوق، غمگین نخواهم بود و افرادی که سایهام را میگیرند، نمی‌توانند از خوشیها و لطف عشق بیبهره باشند.