شمارهٔ ۱۲۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به جنون و دیوانگی اشاره می‌کند که نتیجه کارهای ما و تاثیری است که بر روی دنیا و نسل‌های آینده می‌گذاریم. او به نوعی نمی‌خواهد فراموش کند که این کارها، یادگارهایی از ما هستند که بر روی زمین باقی می‌مانند و همچنین به سرنوشت ما بعد از مرگ و خاکی شدن اشاره می‌کند.
جنون را کارها باقی ست با مشت غبار ماکه بان بکاه طفلان می‌شود خاک مزار ما
هوش مصنوعی: جنون و دیوانگی هنوز کارهای زیادی دارد؛ با خاک و غبار ما، زمانی که به زمین می‌خورد، مانند زباله‌هایی خواهد بود که بچه‌ها با آن بازی می‌کنند و یادآوری از خاک قبر ما می‌شود.