شمارهٔ ۱۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق شاعر درباره نبرد، عشق و رنج می‌پردازد. شاعر از آسیب‌هایی که به سرزمینش و دلش وارد شده سخن می‌گوید و به احساساتش در دشت پر شور عشق اشاره می‌کند. او همچنین به درد و زخم‌هایی که بر تنش نشسته‌اند و تأثیر بلایای ناخواسته بر وجودش اشاره می‌کند.
ز بیگانه پرداخت بوم و برم راسواری که بر قلب زد لشکرم را
هوش مصنوعی: از دست غریبهها، کشور و سرزمینم را تحت فشار قرار داد، مانند سوارکاری که به قلب لشکر من حمله کرد.
به دشتی که می پرورد شور عشقممگر ناخن شیر، خارد سرم را
هوش مصنوعی: در دشت عشق، احساسات قوی و پرفشاری دارم، اما برخی مسائل و دلایل، به شدت مرا آزار میدهند.
زمین بس که می بیند از صدمه، نیلیبه گردون غلط می کند پیکرم را
هوش مصنوعی: زمین به خاطر زخم‌هایی که میبیند، به حالت نیلی در میآید و من را به سوی آسمان میکشاند.