شمارهٔ ۲۳۵
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق و تعلق خاطر به محبوب می‌پردازد. شاعر در روز قیامت به محبوب خود اشاره می‌کند و او را حامی و دلیل خود معرفی می‌کند. او بیان می‌کند که سالک در مسیر عشق باید از نقطه آغازین به سوی مقصد نهایی سیر کند. عشق واقعی به قدری عمیق است که نمی‌توان از آن جدا شد و در این راه، حتی اگر مشکلاتی پیش بیاید، انسان باید به وفاداری و محبت ادامه دهد. شاعر همچنین تأکید می‌کند که در مسیر عشق، انسان ممکن است مورد ملامت و سرزنش قرار گیرد، اما این ملامت‌ها نباید مانع او شوند. در نهایت، به زیبایی و عظمت محبت و عنایت محبوب اشاره می‌شود و تأکید می‌شود که نباید از گذشته خود فراموش کرد و باید به مسیر عشق ادامه داد.
روزی که حجت از خلق، خواهند در قیامتروی تو حجّت ماست، ای قبله گاه حاجت
هوش مصنوعی: روزی که مردم در قیامت به دنبال دلیل و مدرکی باشند، روی تو دلیل ما خواهد بود، ای نقطهی امید و مقصد نیایشها.
بر گرد خویش سالک، پیوسته می کند سِیرکز نقطهٔ بدایت، سر بر زند نهایت
هوش مصنوعی: سالک باید دائماً در اطراف خود گردش کند و سفر کند، زیرا او باید از نقطه آغازین خود به سمت نهایت و مقصد نهایی خود پیش برود.
عاشق چو از خرابات بر بست رخت هستیاوّل قدم درین ره، شد منزل اقامت
هوش مصنوعی: عاشق وقتی که از مکانهای آلوده و نابسامان فاصله میگیرد و بار و بنه خود را جمع می‌کند، اولین گام در این مسیر، سختیها و چالشها را پشت سر گذاشته و به اقامتگاه و آرامش واقعی میرسد.
نتوان به تیغ، دل را از مهر او بریدنلایقطع المحبّون من جرحهٔ الملامت
هوش مصنوعی: نمی‌توان با شمشیر، دل را از عشق او جدا کرد؛ زیرا عاشقان، از زخم سرزنش نمیبرند.
در کوی او کشیدیم، چون کوه پا به دامنگر تیغ بارد اینجا، ما و سر اطاعت
هوش مصنوعی: در محله او با قوت و استقامت ایستادیم، مانند کوه که در برابر طوفان سرپا میماند. اگر اینجا خطر و چالشهایی باشد، ما سر تسلیم را در برابر او فرود خواهیم آورد.
جور و جفا ببینیم، مهر و وفا ندانیمغرقیم در محبت، نه شکر و نی شکایت
هوش مصنوعی: ما در کشمکش و بدرفتاری زندگی را مشاهده میکنیم و از عشق و وفاداری بیخبر هستیم؛ در حالی که در دریاچه محبت غوطهوریم، نه دانشی از شکرگزاری داریم و نه جایی برای گلایه.
در کوی نیکنامان، رسوای خاص و عامیمزاهد بهل ملامت، صوفی برو سلامت
هوش مصنوعی: در منطقهای که افراد نیکو و معتبر حضور دارند، ما هم برای مردم عادی و هم برای خودشان رسوا شدهایم. ای زاهد، خودت را زیاد تحت فشار قرار نده و ملامت نکن، ای صوفی، برو که در امان هستی.
کی می شود به دوران، مه در محاق ماندمحروم کی گذارند، از پرتو عنایت؟
هوش مصنوعی: کی می‌شود که در دوران سختی، مانند ماهی که در تاریکی ماندگار شده است، فردی از نعمت و محبت خدا بینصیب بماند؟
تیغ برهنه باشد، تن در کفن حزین راچون بگذری ز خاکش، مگذر به رسم عادت
هوش مصنوعی: تیغ بدون محافظ است و وقتی بر تن کسی که در کفن افسردگی پیچیده قرار میگیرد، از خاک او بگذری، به عادت خودت از آن عبور نکن.