شمارهٔ ۲۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دلدادگی به معشوق می‌پردازد. شاعر در آن با عشق و دلبستگی عمیق خود به محبوب صحبت می‌کند و از درد و رنج ناشی از دوری او سخن می‌گوید. با تصویرسازی‌های زیبایی از طبیعت و معانی عرفانی، محبتش را نسبت به محبوبش ابراز می‌کند. او به سرگشتگان و عاشقان شب زنده‌دار اشاره دارد و از احساسات والای خود نسبت به معشوق می‌گوید. در نهایت، این شعر به تم‌های عشق، انتظار و شیدایی می‌پردازد و جوهره‌ی وجودی انسان را در جستجوی محبوب به تصویر می‌کشد.
الهی به قربان سرگشتگانتسرم خاک پای خراباتیانت
هوش مصنوعی: خدایا، جانم فدای دلباختگان و عاشقانی شود که در عشق تو سرگردان هستند و پای افرادی که در عشق و مستی به تو افتادهاند، خاک میشوم.
دل غچه تنگ از لب لاله رنگتگل، آتش به جان ا ازا رخ ارغوانت
هوش مصنوعی: دل من از نگاه زیبای تو به شدت ناراحت و آشفته است. به خاطر رنگ لبهای تو، آتش در جانم شعلهور است و زیبایی چهرهات مثل گل ارغوانی، قلبم را میسوزاند.
قضا تیغی از غمزهٔ جان شکارتقدر تیری از ابروی شخ کمانت
هوش مصنوعی: سرنوشت همچون تیری است که از چشمان زیبایت پرتاب میشود و میتواند جانم را هدف قرار دهد، مانند تیری که از ابروی کماندار شگفتانگیزی رها میشود.
جبین جهان بر زمین نیازتسر سروران خاک سرو روانت
هوش مصنوعی: پیشانی جهان بر زمین به خاطر نیاز تو، سرورانی از خاک و روح تو هستند.
به هم بر زدم بی تو دیر و حرم راندانم کجایی که جویم نشانت
هوش مصنوعی: من به خاطر نبودنت با همه چیز در جنگ هستم و نمیدانم در کجای این مکان مقدس هستی، اما به دنبالت میگردم تا نشانت را پیدا کنم.
ز سرگشتگانت، زمین نقش پاییفلک گرد واماندهٔ کاروانت
هوش مصنوعی: از دلنگرانیهای تو، زمین نشان پاهایی از آسمان را به یادگار دارد که در انتظار کاروان تو ماندهاند.
شب قدر باشد دل عاشقان راسواد سر زلف عنبر فشانت
هوش مصنوعی: در شب قدر، دل عاشقان مانند سایهای از موهای خوشبو و زیباست که به زیبایی میدرخشد.
خروش از نهاد هزاران برآردخروشی که خیزد ز زاغ کمانت
هوش مصنوعی: صدای بلندی از دل هزاران بلند میشود، صدایی که ناشی از پرتاب تیر کمان توست.
اگر باده نبود، بده شعله ساقیچرا نیست پروای لب تشنگانت؟
هوش مصنوعی: اگر شرابی نبود، پس چرا ساقی نگران لبهای تشنه تو نیست؟
به برگ گلی، شادگردان دلم رامنم عندلیب کهن آشیانت
هوش مصنوعی: دل من شاداب و خوشحال مانند برگه گلی است و من همچون بلبل قدیمی، در آشیانه تو زندگی میکنم.
به راز فقیران شب زنده دارتبه سوز وگداز دل عاشقانت
هوش مصنوعی: به راز شبزندهداران که در فقر زندگی میکنند، نگاهی عمیق بینداز و به درد و احساسات عاشقان توجه کن.
به جان حبیبت، به سرّ خلیلتبه جاه شعیبت، به عز شبانت
هوش مصنوعی: به جان محبوب تو، به راز نزدیکترین دوستت، به مقام و منزلت شعیب، و به عزت و احترام شبانت.
به زنّار بندان، به تسبیح خوانانبه آیین رهبان، به دیر مغانت
هوش مصنوعی: این بیت به افرادی اشاره دارد که به آداب و رسوم خاصی پایبندند، مانند کسانی که به زنجیر یا دُرّست خویش وابسته هستند، یا به طرز خاصی عبادت میکنند و در کلیساها و میخانهها زندگی میکنند. این افراد به آیینهای مختلفی متعهدند و هر کدام در دنیای خود رنگ و بویی دارند.
که بر لب چشانی حزین را به مستییکی رشحه از جام دردی کشانت
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که در کنار چشمان حزین، انسان مستی را تجربه می‌کند و حتی یک قطره از جام درد را نیز به همراه دارد.