شمارهٔ ۲۶۵
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی مانند زهد، می‌گساری و تفاوت دیدگاه‌ها نسبت به آن‌ها می‌پردازد. شاعر به زهد خشک و بی‌روح انتقاد می‌کند و از خرابات (محل می‌گساری و خوش‌گذرانی) به عنوان جایی برای پالایش روح و درمان دل می‌گوید. او به زاهدان یادآوری می‌کند که بی‌پرده سخن گفتن درباره خوشی‌ها و لذت‌های زندگی نیز می‌تواند نشانه‌ای از تأثیرات مثبت خرابات باشد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که عواطف انسانی مانند درد و شوق در هر دو دنیای زهد و می‌گساری وجود دارد و میان آن‌ها تضاد و تفاوت در شکل و ظاهر است.
برآ از خویش زاهد، وقت شبگیر خرابات استعلاج زهد خشکت، ساغر پیر خرابات است
هوش مصنوعی: ای زاهد، از خودت فاصله بگیر، زیرا در زمان شب، جایی که لذتها و شادیها در خرابات است، درمان زهد خشک و بی روح تو در دست ساغر پیر خرابات است.
ز دام عنکبوت سبحه و سجاده دل برکنبیا صید بط میکن که نخجیر خرابات است
هوش مصنوعی: از دام عنکبوت آزاد شو و از مهر و عبادت دل بکن، بیا و به شکار بلبلها برو که اینجا جای خوش‌گذرانی و لذت است.
خراب گردش ساغر، فدای جلوهٔ ساقیمرا تلقین این ذکر خوش ازپیر خرابات است
هوش مصنوعی: خسارت و آسیب ناشی از نوشیدن شراب، به خاطر زیبایی و جلوهٔ نوشندهٔ آن (ساقی) را تحمل میکنم؛ زیرا این فکر و یادآوری خوش به من از جانب پیر خرابات است که مرا تسلی میدهد.
مرنج ای شیخ از من گر سخن بی پرده می گویمکه این بی پرده گفتنها ز تاثیر خرابات است
هوش مصنوعی: ای شیخ، اگر من صحبتهایی صریح و بی‌پرده میکنم، ناراحت نشو. چون این صراحت و روشنی در کلامم به خاطر تأثیرات محیط خرابات (محل تجمع شوریدگان و عاشقان) است.
حزین دُردنوش مست را چون خود نپنداریتو زاهد گربهٔ محراب و او شیر خرابات است
هوش مصنوعی: اگر تو خود را زاهد میدانی و از نوشیدن شراب دوری میکنی، باید بدان که آن مست حزین نیز در مقام خود عزت دارد. در واقع، تو که در محراب نشستهای شبیه به گربهای هستی، و او مانند شیری در خرابات (محلهای شادخواری) است.