شمارهٔ ۳۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به عشق و زیبایی‌های آن اشاره می‌کند و از ناپاکی‌ها و ننگ‌هایی که از عشق برون آمده، سخن می‌گوید. او با توبه‌نامه‌ای که دوستش با خط زیبا نوشته، به خاطرات گذشته خود می‌اندیشد. شاعر به شراب و زندگی شاد اشاره کرده و می‌گوید که عشق او را با هر شیوه‌ای جذب کرده است و نمی‌تواند از کینه و انتقام بگذرد. او همچنین از عشق و وفای خود گفت‌وگو می‌کند و از رازهایی که در دل دارد خبر می‌دهد. شاعر درباره زیبایی بهار و عیش زندگی نیز می‌گوید و در نهایت به این نکته اشاره می‌کند که هر کس به چیزهای بی‌ارزش وابسته باشد، سقوط می‌کند.
هوای عشق برونم ز ننگ و نام کشیدبه توبه نامهٔ من، یار خط جام کشید
هوش مصنوعی: عشق باعث شد که من از شرم و اعتبارم خارج شوم و در توبهنامهام، محبوب، خطی زیبا کشید.
خوشا حریف شرابی که فکر شام نداشتنهاد لب به شط باده و تمام کشید
هوش مصنوعی: خوشا به حال کسی که با دوستانش در حال نوشیدن شراب است و اصلاً به فکر فردا و مشکلات آینده نیست. او با آرامش و لذت از زندگی، لب به دریاچه شراب میزند و تمام آن را مینوشد.
ز عشق پاک به هر شیوه تو مشتاقمبه خشم و کین نتوان از من انتقام کشید
هوش مصنوعی: به خاطر عشق خالصی که دارم، به هر طریق به تو متمایل هستم و نمیتوانی از من انتقام بگیری، حتی اگر به خشم و کینه دچار شوی.
هنوز از آن خط مشکین خبر نداشت دلمهوای دانه خالت مرا به دام کشید
هوش مصنوعی: دل من هنوز از آن نشانه زیبا باخبر نبود، اما به خاطر جذابیت و زیبایی تو، گرفتار شدم.
ز من حدیث وفا و جفای خویش مپرسکه پاس راز، زبان مرا ز کام کشید
هوش مصنوعی: از من در مورد وفا و بیوفایی خودم نپرس، چون زبانم از گفتن رازهایم در آمده است.
ز کوی انجم و افلاک رخت خویش برآربرای جا نتوان منت از لئام کشید
هوش مصنوعی: از دنیا و ستارهها دل بکن و به سرزمین خودت برگرد، چون هیچگاه نمیتوانی در جا بمانی و از دیگران انتظار لطف و محبت داشته باشی.
بهار عیش در آغوش غنچه خسبان استنسیم صبح به گوش من این پیام کشید
هوش مصنوعی: بهار دلانگیز در آغوش غنچهای که در خواب است، نسیم صبح پیام خوشی را به من میرساند.
متاع عنصر و افلاک واسپار حزینکه خوار شد، ز فرومایه هر که وام کشید
هوش مصنوعی: کالا و دارایی آسمان و زمین را به حزین واگذار کن، زیرا ارزش آن به خاطر کسانی که از افراد پایینی و بیمقدار قرض گرفتهاند، کاهش یافته است.