شمارهٔ ۳۹۸
هوش مصنوعی: این شعر با مضامین عشق و افسردگی سروده شده است. شاعر از حالت دلbroken خود در عاشقانه‌ای ناتمام می‌گوید و یاد معشوقش همیشه در دلش باقی مانده است. او احساس می‌کند که با وجود نبودِ شراب واقعی، هنوز هم از بوی خاطرات و احساساتش مست است. دل او نمی‌تواند تاب عشق را تحمل کند و غم و حسرت در گلو دارد. شاعر از صوفی و ناصح می‌خواهد که درک کند که عشق چقدر دردناک است و دل عاشق نیز از گفت‌وگو و حضور محبوبش شاداب می‌شود. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که آنچه از عمرش به دست آورده، بی‌حاصل بوده و آرزوهایش هنوز روشنایی را در دلش نگه می‌دارند.
نیم ز افسردگی عاشق ولی دل یاد او داردشرابی نیست امّا این سفال کهنه، بو دارد
هوش مصنوعی: عاشق به خاطر غم و اندوهش نیمی از خود را از دست داده است، اما با این حال، دلش هنوز یاد او را گرامی میدارد. حتی اگر شرابی در کار نباشد، این کوزه کهنه بوی خوشی دارد.
از آن ته جرعه ای کز ناز بر خاک ره افشاندیهنوزم آرزو خوناب حسرت در گلو دارد
هوش مصنوعی: از آن لحظهای که از سر ناز، جرعهای بر خاک افکندی، هنوز در دل من حسرتی عمیق وجود دارد که مانند خوابی تلخ در گلویم مانده است.
اشارت چیست؟ بسپارد به لب یا بشکند در دل؟خروش دلخراشی بلبل ما درگلو دارد
هوش مصنوعی: آیا منظور این است که احساسات را بر زبان بیاوریم یا در دل نگه داریم؟ بلبل ما فریاد دلسوزی دارد که در گلو حبس شده است.
ندارد طاقت هر شیشه دل، تاب فروغ اوشراب خام سوزی عشق در جام و سبو دارد
هوش مصنوعی: هر دل شیشهای توان تحمل نور او را ندارد؛ شراب عشق که به مانند شعلهای سوزان است، در جام و سبو وجود دارد.
ببین صوفی وشم، دردی کش کوی خراباتمز می چون گل هنوز این خرقهٔ صد پاره بو دارد
هوش مصنوعی: ببین عارفی را که در درد و رنج زندگی شبانهروزی کشیده است، من که در میخانهای هستم، هنوز همان بوی قیمتی و خوش را از لباس پارهپارهام احساس میکنم.
سر انصاف اگر داری، بیا بنمایمت ناصحکه جیب دلق شیخ شهر ما صد جا رفو دارد
هوش مصنوعی: اگر انصاف داری، بیا و به من نشان بده که مشاور ما، لباس پاره و رفو شدهای دارد که چندین جا وصله خورده است.
سر افسانه بگشا از نگاه آشنا روییلب خاموش عاشق با تو ذوق گفتگو دارد
هوش مصنوعی: به آرامی رازهای عشق را فاش کن، زیرا چشمهای آشنای تو نسبت به زیباییات داستانهای زیادی دارند. حتی اگر لبهایت خاموش باشد، دل عاشق تو همیشه به گفتگو و بیان احساساتش مشتاق است.
دلم از عمر بی حاصل حزین افسرده خاطر شدچراغ کلبهٔ ما، آستینی آرزو دارد
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عمر بیثمرش غمگین و ناامید شده است، مانند چراغی که در کلبهام روشن است و آرزویی دارد که به دست نیامده است.