شمارهٔ ۴۰۸
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی درد و رنج عاشقانه است. شاعر به احساسات عمیق و غم‌انگیز خود اشاره می‌کند و می‌گوید که با وجود عشق، هیچ چیز در زندگی‌اش باقی نمانده است. او از تأثیرات سخت و دردناک هجران بر دل و روحش سخن می‌گوید و می‌پرسد که چگونه می‌توان این احساسات را توصیف کرد. شاعر همچنین به زاهدان و تظاهر آنان اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که عشق واقعی از فراتر از مذهب و ممنوعات است. در نهایت، او از داغ و حسرتی که به او تحمیل شده است، شکایت می‌کند و به خود می‌گوید که چه بر سرش آمده است.
چند پرسی نگهش با دل افگار چه کردبرق بی باک عیان است که با خار چه کرد
هوش مصنوعی: چند بار از او میپرسی که نگاهی که با دل دلتنگی داشت، با چه حالی روبرو شد؟ روشن است که آن برق و جذبهی بیپروا چگونه با درد و رنج برخورد کرد.
در بساطم اثری از دل و دین نیست به جابه من ساده دل آن طرّهٔ طرّار چه کرد
هوش مصنوعی: در زندگیام هیچ نشانهای از عشق و ایمان باقی نمانده است. آن دلباختهی سادهدل، چه بر سر آن موهای افسانهای آورد؟
گر بگویم، دل سنگین صدف گردد آبکه به روشن گهران چرخ جفاکار چه کرد
هوش مصنوعی: اگر من بگویم، دل من مانند صدفی سنگین خواهد شد. آب، با وجود روشنایی گوهرهای درخشان، چه بر سر من دارد که چرخ زمان بر من بیرحم است.
جلوه در خانهٔ آیینه به خود ننماییگر بدانی که به دل حسرت دیدار چه کرد
هوش مصنوعی: اگر بدانی که دل چقدر به خاطر دیدار تو حسرت میکشد، هرگز در آینه به خود نخواهی نگرید.
گر بگویم، رگ خوابت بگدازد چون شمعکه شب هجر تو با دیده بیدار چه کرد
هوش مصنوعی: اگر بگویم، خواب تو را میسوزاند مانند شمعی که در شب جداییات، چشمان بیدار چه بر سَر آورد.
زآنچه جز مذهب عشق است بپردازی دلگر بدانی که به من سبحه و زنّار چه کرد
هوش مصنوعی: اگر قلبت از عشق خالی شود و به چیز دیگری توجه کند، بدان که سبحه و زنّار (رمز و نشانههای اعتقادات) چه بلایی بر سر من آوردهاند.
کرد داغم، نگه زاهد خاموش حزینچه بگویم به من این صورت دیوار چه کرد؟
هوش مصنوعی: عذاب و درد من را زاهد بیخبر نمیداند، حالا چه بگویم از اینکه این دیوار چه بلایی بر سر من آورده است؟