شمارهٔ ۴۵۸
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق می‌نگرد و به ویژگی‌های جاذبه‌اش اشاره می‌کند. او می‌گوید که دور صورت محبوبش نشانی از وجود و هویتی نیست و آتش عشق او بسیار سوزان است. او همچنین به فریب‌کاری معشوق اشاره می‌کند که باعث می‌شود دیگران در برابر او سر تعظیم فرود آورند. شاعر تأکید می‌کند که دلش نمی‌تواند به تعلقات دنیوی بپردازد و فقط زیبایی معشوق برایش مهم است. او در نهایت بیان می‌کند که وجود چنین زیبایی، حتی گل را در نگاهش بی‌معنا کرده است و به حسرت و حزنی در چشمانش اشاره دارد.
دور عذار تو، خط وجود نداردآتش سوزان برق، دود ندارد
هوش مصنوعی: چهره زیبای تو آنقدر دلپذیر است که هیچ نشانی از وجود خط و خش در آن نیست و آتش عشق تو آنچنان خالص و روشن است که هیچ دودی از آن برنمیخیزد.
بت ز فریبت گرفته کیش برهمنکیست که پیشت سر سجود ندارد؟
هوش مصنوعی: کسی که به خاطر زیباییات فریبش را خورده و به آیین برهمن در آمده، کیست که بدون اینکه در برابر تو سجده کند، در پیشگاهت حاضر شود؟
نقش تعلّق ضمیر من نپذیردعکس در آیینهام، نمود ندارد
هوش مصنوعی: شخصیت و ماهیت واقعی من نمی‌تواند در آینه انعکاس پیدا کند و مانند تصویر در آینه، قابل مشاهده نیست.
جلوه تلف می کنی به طور چه حاصل؟جز دل ما طاقت شهود ندارد
هوش مصنوعی: به چه هدفی زیبایی خود را نمایان میکنی؟ جز این که دل ما قدرت دیدن آن را ندارد.
حسن تو بست از بهار چشم حزین راپیش جمال توِ گل نمود ندارد
هوش مصنوعی: زیبایی تو چنان است که چشم دل غمگین را از بهار هم محروم می‌کند و جلوهی زیبایی تو بر همه چیز چیره است.