شمارهٔ ۴۵۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره احساسات عمیق عشق و تنهایی نویسنده است. او بیان می‌کند که اگر خاطراتش در ذهنش جاگیر شود، پس از مرگش نیز باقی خواهد ماند. عشق به یک معشوق جوان سبب می‌شود که او به شدت به آن وابسته شود و به خاطر عشق، به تصویر و یاد او بیشتر پیوسته می‌شود. همچنین، شاعر از دردهای ناشی از عشق و آه و ناله‌های خود سخن می‌گوید و هشدار می‌دهد که به خاطر این احساسات، ممکن است آسیب ببیند. او به زیبایی و زوال خود در اثر عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق نه تنها به او اعتبار می‌بخشد، بلکه ممکن است او را به شدت دچار غم و اندوه نیز کند. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که به خاطر خاطرات و اتفاقات زندگی‌اش، در دنیای سخت و طاقت‌فرسا گرفتار شده است و پیوسته به دنبال آرامش و فرار از این زنجیرهای عاطفی است.
خیالش گر چنین در خاطرم جاگیر می‌گرددپس از مردن غبارم گردهٔ تصویر می‌گردد
هوش مصنوعی: اگر خیال او در ذهنم به قدری جا بگیرد، بعد از مرگ من، گرد و غباری از یاد و تصویر او باقی خواهد ماند.
بود تا می جوان، با او به صد جان عشق می‌ورزممریدش می‌شوم از صدق دل چون پیر می‌گردد
هوش مصنوعی: تا زمانی که جوان هستم، با تمام وجودم به او عشق میورزم و از روی راستگویی مرید او می‌شوم، زیرا او در دل میانسالی فارغ از دنیای مادی می‌شود.
حذر کن ای سپهر از تیغ آه گریه‌آلودمنفس چون آب بردارد، دم شمشیر می‌گردد
هوش مصنوعی: ای آسمان، از اشکهای غمانگیز من بترس؛ چون نفس من مانند آبی که بخواهد برداشته شود، تیز و برنده می‌شود.
رهین منّت عشقم که افزود اعتبارم راشکست رنگ بر رخساره‌ام اکسیر می‌گردد
هوش مصنوعی: عشق باعث شده که اعتبار و ارزش من بیشتر شود و رنگ رخسار من به مانند اکسیر، دگرگون و زیبا می‌شود.
غبار خاطرم انبوه شد، لختی فرو گریمبلی باران شود، چون ابر عالمگیر می‌گردد
هوش مصنوعی: خاطراتم در ذهنم روی هم انباشته شده و احساس میکنم باید مدتی بگریم. وقتی باران ببارد، مانند ابرهایی که تمام دنیا را میپوشانند، احساساتم هم به شدت بروز خواهد کرد.
به خوان روزگاران دست خواهش را نیالایمکه آخر کام نعمت‌خواره از جان سیر می‌گردد
هوش مصنوعی: من به دنبال تحسین و درخواست از روزگار نیستم، چرا که در نهایت، کسی که به خوشیها عادت کرده، از زندگی سیر می‌شود.
شدم شوریده خاطر از خیال گردش چشمیبه هم این حلقه‌ها چون بسته شد زنجیر می‌گردد
هوش مصنوعی: فکر و خیال یک نگاه جذاب و دلربا، مرا درگیر و پریشان کرده است. وقتی این حلقه‌ها به هم پیوسته میشوند، مثل زنجیری میچرخند و بیوقفه حرکت میکنند.
فلک طفل دبستان است طبع نکته‌سنجان راکبود از سیلی من، روی چرخِ پیر می‌گردد
هوش مصنوعی: جهان مانند یک کودک دبستانی است و در آن، ذهن تیزبین و نکتهسنج را میسازد. من با ضربههایم، رنگ صورت او را تغییر میدهم و این چرخ کهن همچنان در حرکت است.
حزین از فکر آن شیرین دهن دایم گدازانمشود چون استخوانم آب، جوی شیر می‌گردد
هوش مصنوعی: همواره از یادآوری آن معشوق خوشرو و دلنشین در عذاب و گداز هستم، طوری که انگار استخوانهایم آب می‌شود و دلم مانند جوی شیر روان است.