شمارهٔ ۴۸۶ - حزین لاهیجی

باد صبا فسانهٔ زلف تو ساز کردپیغام آشنا، شب ما را دراز کرد

گردید قسمتم ز ازل عشق شعله خوساقی مرا به جرعهٔ می جانگداز کرد

افزون شد از بهار خطت، شور عاشقاننیرنگ باغ، نالهٔ مرغان دراز کرد

گویا لبالب از می عجز و نیاز بودپیمانه ای که چشم تو را مست ناز کرد

مگشای لب به قصهٔ راز نهان حزیننتوان حدیث شوق به عمر دراز کرد