شمارهٔ ۴۹۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی فصل بهار و حال و هوای شاداب آن اشاره دارد. نسیم بهاری بوجود آمده و شادی و سرزندگی را به دل‌ها می‌آورد. بوی خوش گل‌ها و طراوت باغ‌ها، دل خسته و خشک زاهدان را نیز زنده می‌کند. شاعر از زاهدان می‌خواهد که از قید و بند خود را رها کنند و زیبایی‌های بهار و رقص درختان را ببینند. در نهایت، با اشاره به بارش باران، آمده است که هنوز امید و زندگی وجود دارد و انسان باید به دنبال زیبایی و شادی باشد.
نسیم حالت آور، پای کوبان، تردماغ آمدبه دل ها ذوق دست افشانی گل های باغ آمد
هوش مصنوعی: نسیم ملایم و آرامی وزیدن گرفته و با شوق و شادی، همه جا را پر از نشاط و سرور کرده است. این هوای تازه و خوشبو به دل‌ها حس خوشحالی میدهد و زیبایی گلهای باغ را به نمایش میگذارد.
کدوی خشک زاهد را، دماغ از بوی می تر شدبحمدالله که آب رفته، ما را در ایاغ آمد
هوش مصنوعی: زاهدی که کدوهای خشک را میپرورد، به خاطر بوی خوش شراب به وجد میآید. خوشبختانه که زمان سختی گذشته و ما دوباره به دوران خوشبختی برگشتیم.
رگ برق قدح، ره می زند خلوت گزینان رابشارت، زاهد گم کرده ایمان را چراغ آمد
هوش مصنوعی: رگ برق قدح، نشانهای است که به دورافتادهها و زاهدانی که ایمانشان را گم کردهاند، نوید میدهد که چراغی آمده است.
بیا صوفی ببین وجد گل و رقص درختان رابرآ از خرقهٔ سالوس زاهد، فصل باغ آمد
هوش مصنوعی: بیا ای صوفی، تماشا کن شادی و سرور گل‌ها و رقص درختان را. لباس تظاهر و ریاکاری زاهد را کنار بگذار، زیرا فصل بهار و باروری به باغ آمده است.
حزین ، از قطره ریزی تا نمانده ست ابر آذاریمگر دردانهٔ دل را توانی در سراغ آمد
هوش مصنوعی: حزین، تا زمانی که ابرها باران نریزند، تنها میتوانی به یاد داشته باشی که دردانهٔ دل را در دل داشته باشی.