شمارهٔ ۵۳۵

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به صبا (نسیم صبح) می‌گوید که نکته‌ای از لعل (گوهر) شیرین بیاورد و گوهری از گنجینه اسرار به همراه بیاورد. او به زیبایی چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌خواهد که خبری از عالم نور و محبت بیاورد. همچنین به صبا می‌گوید که دامنش را با بوی گلی از بهشت آلوده نکند و هر چه دارد، از خاک راه یار بیاورد. شاعر به یاد محبت و وفا، از حال اسیران عشق می‌پرسد و می‌خواهد خبری دلنشین از معشوق بیاورد. او می‌گوید که سرنوشتش شبیه شمعی است که در غم می‌سوزد و از صبا خواهان آتشی برای رنگین کردن عمامه‌اش است. شاعر به عشق و وفاداری اشاره دارد و می‌خواهد که برگی سبز از باغ به همراه بیاورد. او از ساقی می‌طلبد که جرعه‌ای به او بدهد و از رفتن به میکده درخواست می‌کند. شاعر همچنین به زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از صبا می‌خواهد که بویی از محبوب به مشامش برساند. در نهایت، شاعر از صبا می‌خواهد که نکهتی از خاک راه یار بیاورد و غم دیرینه را از دلش بزداید.