شمارهٔ ۵۸۹
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به حالت سرخوشی و شور زندگی پرداخته و با نی زدن در حال سماع، احساسی عمیق و پرشور را تجربه می‌کند. او از افسانه‌ای صحبت می‌کند که در این حالت خاص به وجود آمده و به تأثیرات موسیقی و آهنگ بر زندگی‌اش اشاره دارد. فتوای شرعی در اینجا به نوعی چالش و تقابلی با احساسات عمیق شاعر تبدیل شده است. او به شدت تحت تأثیر آتش عشق و موسیقی قرار دارد و هر ضربان قلبش شبیه صدای طنبور است. در نهایت، صدای شادی و شور از وجود او در حین سماع بلند می‌شود.
نی می سرود با دل پرشور در سماعافسانه ای که آمد از آن طور در سماع
هوش مصنوعی: نی با دل پرشور خود در حال سماع، آهنگی را میخواند که داستانی افسانه‌ای از آنجا آمده است.
فتوا نویس شرع به خونش ترانه سنجدل از طرب به سینهٔ منصور در سماع
هوش مصنوعی: فتوا نویس شرع به خونش مینویسد و دل شاداب از خوشحالی در سینهٔ منصور به وجد آمده است.
افکنده آتشی به جهان های و هوی مننزدیک، مست بیخودی و دور در سماع
هوش مصنوعی: آتشی به دنیای پرهیاهوی من انداختهاند، نزدیک به من، در حالی که مست از خودم و دور از همه چیز در حال دلبری و سرمستیام.
مطرب بگو که هر سر مویی به تن مراآید به شور، چون رگ طنبور در سماع
هوش مصنوعی: بگو که هر یک از موهای من مانند نواهای موسیقی در وجودم رخنه می‌کند و شور و هیجان به من میبخشد، درست مانند صدای طنبوری که در حال رقص و سماع است.
خیزد صدا ز هرکف من چون زبان حزینگردد چو گرم، این سر پرشور، در سماع
هوش مصنوعی: صدایی از هر دست من بلند می‌شود، وقتی که زبانم غمگین می‌شود و قلب پرشورم در حال رقص و سماع است.