شمارهٔ ۷۶۶
هوش مصنوعی: این شعر احساسات عمیق غم و اندوه را به تصویر می‌کشد. شاعر از اشک‌ها و دردهای عاشقانه خود سخن می‌گوید و می‌گوید که بی‌رحمی و ظلم بر او تاثیری عمیق می‌گذارد. او به حالت زار خود اشاره می‌کند و از غم دوری و جدایی می‌گوید. همچنین، به رابطه‌ای که میان عاشقان و غم‌های ناشی از دوری وجود دارد، پرداخته و می‌گوید که دوری از وطن و جدائی از عزیزان، دردی بسیار سخت‌تر از دیگر دردهاست. شاعر به زیبایی به تلاقی عشق و غم می‌پردازد و پیامدهای آن را برای عاشقانی که در فراق هستند، شرح می‌دهد.
ز خون دیده باشد مایه دار، اشک غم آشامانبه آب خویش گردد آسیای گوهر غلتان
هوش مصنوعی: کسی که از درد و غم با چشمانش میریزد، اشکهایش به مانند آب زندگیبخش میشود و همچون آسیاب، مرواریدهای گرانبها را در خود میچرخاند.
به حال زار بیمار غم، ای تیغ ستم رحمیسرم را بیش ازین مپسند بر زانوی غمخواران
هوش مصنوعی: ای تیغ ستم، دیگر بیشتر از این بر من که بیمار غم هستم رحم نکن، چرا که در کنار غمخوارانم بر زانوی غم نشستهام و حال و روزی ناگوار دارم.
بهار حسن را شرط است ابر دیدهء عاشقمخند ای شاخ گل بر چشم گریان هواداران
هوش مصنوعی: بهار زیبا نیازمند بارش است، بنابراین ای گل زیبا، بر چشمهای نگران عاشقان نخیند.
اگر نبود تو را پروای مهجوران عجب نبودنمی دانی دل رسوا، نمی فهمی غم پنهان
هوش مصنوعی: اگر تو دغدغهی کسانی که تنها و بیخبرا هستند را نداشتی، جای تعجب نبود. نمیدانی که دل رسوا و آشفتهای دارم و غم‌های نهانم را درک نمیکنی.
حزین دور از وطن زین صعب تر دردی نمی باشدبلای الفت دونان، غم مهجوری یاران
هوش مصنوعی: دور بودن از وطن برای حزین، دشوارتر از این درد نیست. مصیبت دوستی افراد پست و غم دوری از یاران، بسیار سنگین است.