شمارهٔ ۸۸۲
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر درد و رنج عاشقانه است. شاعر از احساسات عمیق و عذاب خود به دلیل دوری از معشوق سخن می‌گوید. او زنجیر عشق را بدتر از زندان می‌داند و از تاثیری که معشوق بر روح و جانش دارد، ابراز ناتوانی می‌کند. همچنین به تصویری از غم و فراق اشاره می‌کند که گویی در سینه‌اش فریاد می‌زند. در نهایت، شاعر به این نکته می‌رسد که عشق و زیبایی می‌توانند به زحمت و رنج منجر شوند، اما در عین حال، جذابیت و گرمی وجود معشوق به طرز عجیبی ارزش این درد را بالا می‌برد.
کند گردآوری زلفش، دل شوریده بسیاریکه زندان را نباشد بهتر از زنجیر، دیواری
هوش مصنوعی: بافتن زلفهایش دلهای زیاد را به تنگنایی می‌برد که زندان بهتر از این زنجیر و دیوار نیست.
تغافل می کند تیغ تو تا کی با رگ جانم؟ز کفر بی سرانجامم، به جا مانده ست زنّاری
هوش مصنوعی: تا کی باید با تیغ تو غفلت کنم که رگ جانم را می‌زند؟ از کفر بینتیجهام، همهجا به یادگار مانده است.
خروشی دلخراش از رخنه های سینه می آیدصفیری می سراید در قفس، مرغ گرفتاری
هوش مصنوعی: از دل سینه صدا و نالهای شنیده میشود، مانند فریادی که از درون قفس برمیخیزد و نشاندهندهی درد و رنج یک پرنده گرفتار است.
غبار تربتم، در چشم شیران خاک می ریزدخدنگی خورده ام از کیش مژگان ستمکاری
هوش مصنوعی: غبار خاک من در چشمان شیران میریزد؛ من نیز تیر غمانگیزی خوردهام که از زیبایی مژگان کسی به من اصابت کرده است.
ز خورشید جهان آرای رخسار نگه سوزشدر آتشخانه ى دل، هر طرف گرم است بازاری
هوش مصنوعی: رخسار زیبا و درخشان او مانند آفتاب، جلوهای دارد که در دل من شعلهور است. در این آتش، هر سوی قلبم مانند بازاری زنده و پرحرارت است.
تپان درخاک و خون، چون نیم بسمل جان گسل دارددل آزرده را، بیماری چشم جگر داری
هوش مصنوعی: در دل خاک و خون، در حالتی سخت و دردناک، کسی که جانش را از دست داده، دلش به شدت آزرده است. او مانند کسی که مبتلا به بیماری است، دردی در دل و جگر دارد.
حزین ، آخر زیان عشقبازی، سود می گرددکه بازار نگه، گرم است، با خورشید رخساری
هوش مصنوعی: حزین، در نهایت عشق و عاشقی، ضرر و زیان به همراه دارد و تنها زمانی میتوان از آن سود برد که بازار عشق رونق داشته باشد و چهرهای آفتابی در آن باشد.