شمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعار
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به ستایش خداوندی می‌پردازد که جهانی را خلق کرده و خود را در مقام شاعری حقیر می‌داند. او آرزو می‌کند که از بار هنر و شاعری رهایی یابد، زیرا احساس می‌کند که نمی‌تواند به درستی حقایق را در شعرش بیان کند. با این حال، طبیعی بودن سخنانش باعث می‌شود که هر از گاهی نکته‌ای زیبا بر لبش بچرخد.
شاعر به دشواری نوشتن اشاره می‌کند و از مشکلاتی که در به یادآوری و بیان احساساتش دارد، سخن می‌گوید. او می‌گوید که نوشته‌هایش به دلیل کمبود اعتماد به نفس و نارضایتی از خود، ناپخته به نظر می‌رسد.
در ادامه، شاعر به مقایسه خود با طوطی‌ای می‌پردازد که مشهور به گفتن حرف‌های شیرین است و امیدوار است روزی کسی آثارش را به خوبی درک کند. او به قدرت شعر و هنرش و همچنین به حسرتی که از ناتوانی در بیان احساساتش دارد، اشاره می‌کند.
در نهایت، شاعر به ناچار با واقعیت زندگی و چالش‌هایش برخورد می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که نوشتن شعرهایش همراه با درد و رنج است، اما این مسیر را ادامه می‌دهد و به تلاش خود ادامه می‌دهد.
به خدایی که از اشارت کنعالمی را نموده معماری
هوش مصنوعی: به خدایی که با اشارهاش جهانی را به وجود آورده و سامان داده است.
که مرا شعر و شاعری عار استکاش بودم ازین هنر عاری
هوش مصنوعی: من از شعر و شاعری شرمندهام و ای کاش که اصلاً این هنر را نداشتم.
بارها خواستم کزین ذلّتدوش خود را دهم سبکباری
هوش مصنوعی: من بارها خواستم که از این ذلت و خجالت رهایی یابم و احساس سبکی و آزادی کنم.
نکته، بی خواست می رسد به لبمچون طبیعی ست نغز گفتاری
هوش مصنوعی: بدون اینکه بخواهم، سخنی زیبا بر زبانم میآید، زیرا این اتفاق برایم به مانند طبیعتی عادی و طبیعی است.
در نوشتن بسی مماطله رفتیک نوشتم ز صد به دشواری
هوش مصنوعی: در نوشتن جملات و ایدهها زمان زیادی صرف کردم و تنها یکی از صدها جملهای که در ذهن داشتم را با زحمت موفق به نوشتن شدم.
زآنچه هم بر زبان خامه گذشتشد پریشان بسی ز بیزاری
هوش مصنوعی: برخی از چیزهایی که بر زبان و قلم رفته، باعث ایجاد ناراحتی و سردرگمی زیادی شده است.
پاره ای هم، به قید ضبط آمدهمچو در نافه، مشک تاتاری
هوش مصنوعی: برخی نیز به دام افتادند همانند گوهری در میان تار و پود، همانند مشک تاتاری.
سی هزار است، در چهارکتابنظم کلک بدایع آثاری
هوش مصنوعی: بسیاری از آثار زیبا و فاخر در چهار کتاب نظم وجود دارد که به تعداد سی هزار می‌رسد.
تنگ شد در فراخنای جهانخامهٔ من، ز تنگ مضماری
هوش مصنوعی: در فضای وسیع دنیا، قلم من به خاطر تنگنای مفهومی که دارد، احساس خفگی می‌کند.
کلکم آن طوطی شکرشکن استکه بود شهره، در شکرباری
هوش مصنوعی: شما همه مثل آن طوطی هستید که در شکرباری معروف و مشهور شده است.
چشم دارم که چون گهرسنجیگهرم را کند خریداری
هوش مصنوعی: من چشمی دارم که مانند یک جواهرشناس، ارزش وجودم را تشخیص بدهد و کسی آن را بخرد.
گر ببیند میان این همه گنجکه فشاندم به دست بیزاری
هوش مصنوعی: اگر در میان این همه ثروتی که به پاهای تو ریختهام، بدخواهی ببینی، از من دوری میکنی.
لفظ و مضمون غیر را، کم و بیشکه بر آن گشته خامه ام جاری
هوش مصنوعی: حرف و مفهوم دیگران را، به اندازهای که بر روی آن نوشتهام، قلم من بر آن جاری شده است.
رفعت پایه بیند و هنرمننهد تهمتم به طرّاری
هوش مصنوعی: کسی که در مقام و منزلت بلند است، به خاطر هنرش، نباید به دیگران تهمت بزند و اتهامش را به بیمبالاتی نسبت دهد.
کرده بر آستان فطرت منمه و خور، آرزوی مسماری
هوش مصنوعی: در آستان طبیعت خود، ماه و خورشید را مشاهده کردم که آرزوی دوستی و پیوندی عمیق در دل دارند.
مشک سای مشام عطّار استنافهٔ نقطه ام به عطاری
هوش مصنوعی: عطر خوشبوی عطّار به مشام می‌رسد و من هم چون یک نقطه در دکان او هستم که از بوی خوش زندگی و عشق لذت میبرم.
گشته از شرم نقش خامه منمتواری، بتان فرخاری
هوش مصنوعی: نقش خطی که من روی کاغذ کشیدهام، به خاطر شرم، پنهان شده است و زیبایانی که دلربا هستند نیز از آن فرار کردهاند.
نی وحدت سُرا چو برگیرمگسلد رشته، گبر زناری
هوش مصنوعی: وقتی که به وحدت و یکپارچگی نزدیک میشوم، احساس میکنم که مانند یک برگ، رشتهام پاره می‌شود و دچار تردید میشوم.
باده ریزد به ساغر مخمورورقم را اگر بیفشاری
هوش مصنوعی: اگر به جام شراب بنوشانی، آن را به طور دلخواه و با تمام قدرت پر کن، به خاطر اینکه حالتی سرمستی ایجاد می‌کند.
آفت دشمن است و نیروی دوستصفدر خامه ام به صفداری
هوش مصنوعی: دوست میتواند نیرویی باشد که در برابر مشکلات و دشمنان قرار میگیرد، و من نیز با قلم و نوشتههایم در دفاع از حق و حقیقت تلاش میکنم.
همّت و مایه ام از آن بیش استکه مرا کدیه خوی، پنداری
هوش مصنوعی: من به قدری اراده و شخصیت دارم که نمیخواهی مرا تنها به خاطر منش و رفتارم قضاوت کنی.
مبتذل گو، توان شناخت که کیستطبع جوهرشناس اگر داری
هوش مصنوعی: اگر در شناخت و تحلیل مسائل ماهر هستی، به راحتی میتوانی تشخیص دهی که چه کسی میتواند جوهر و ذات چیزها را بشناسد.
آرد اذعان، به رای روشن منچشم انصاف اگر نینباری
هوش مصنوعی: اگر با چشم عدالت به موضوع نگاه کنی و به حقیقت اعتراف کنی، روشنایی اندیشه من واضح خواهد شد.
نتوان چارهٔ توارد کردنه ز حزم و نه از جگرخواری
هوش مصنوعی: نمیتوان به راحتی از پس مشکلات و چالشها برآمد، نه با احتیاط و نه با شهامت.
رسی آنگه به درد ما که چو ماخامه گیری به دست و بنگاری
هوش مصنوعی: زمانی میتوانی به درد ما برسی که مانند ما با قلم به نوشتن و درد دل کردن بپردازی.