قطعات
شمارهٔ ۱ - در توسل به حضرت خاتم الانبیاء (ص)
یا خاتم النبییّن، غمخوار عالمی تو
شمارهٔ ۲ - داستان گاو و مسجد
یکی از اهل ورع، گاوی را
شمارهٔ ۳ - تاریخ تولّد میر ضیاء الدّین
مولود عزیز، قرّهٔ العین کمال
شمارهٔ ۴ - ماده تاریخ
احرام روضه شیخ، بستیم و شد میّسر
شمارهٔ ۵ - در عذرخواهی از اتفاق توارد در اشعار
به خدایی که از اشارت کن
شمارهٔ ۶ - قطعه دربارهٔ صبر و شکیبایی
شب گذشته، فتادم به خاک کوچهٔ غم
شمارهٔ ۷ - در وصف خود و انتقاد از بی هنران
ازچهل سال فزون شد که به شیرین سخنی
شمارهٔ ۸ - در وصف خود سروده است
لایق مدح در زمانه چو نیست
شمارهٔ ۹ - قطعه در نکوهش روزگار خویش
روزگاریست، عقل می کوبد
شمارهٔ ۱۰ - بثّ و شکویٰ
چون زادم از نتایج علوی به مهد خاک
شمارهٔ ۱۱ - قطعه در شکایت
خون در دلم ازکاوش ایام نمانده ست
شمارهٔ ۱۲ - قطعه در شکوه از بخت
حزین، از جهان دژم، خاطرم
شمارهٔ ۱۳ - قطعه در شکایت بعضی از مردم زمان خود
قدر هر سفله، از تو گشت علم
شمارهٔ ۱۴ - قطعه در صفت دنیاطلبان
دنیاطلبان سهیم خود را
شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
ای چرخ، باید از تو در تن عرصه کم زدن
شمارهٔ ۱۶ - صحبت نامردمان
افتاده ام به صحبت نامردمان حزین
شمارهٔ ۱۷ - برای کسی که اشعار او را به سرقت برده است
غزلی برده رندکی از من
شمارهٔ ۱۸ - حال ابنای زمان
حیرتی دارم حزین از حال ابنای زمان
شمارهٔ ۱۹ - شرم از نارسایی مدح
گشته ست صفحه، دامن دشت ختن حزین
شمارهٔ ۲۰ - در وصف قلم پرتوان خود سروده است
ریزد شکرین نکته حزین از نی کلکم
شمارهٔ ۲۱ - و نیز در وصف خامهٔ خویش
لوحش الله خامه ام که به صدق
شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خود
خامهٔ مشکین من، تا شده معنی طراز
شمارهٔ ۲۳ - در وصف شمشیر
به کف تیغ من اژدها پیکری ست
شمارهٔ ۲۴ - در پاسخ نامهٔ مشتاقانهٔ شاه طهماسب ثانی که او را به همراهی خود دعوت کرده بود
ای صاحبی که از اثر رنگ و بوی تو
شمارهٔ ۲۵ - این قطعه را از هند به عالم بزرگ امیر صدرالدین محمد رضوی قمی نوشته و به نجف اشرف فرستاده است
حزین، از تقاضای همّت برآنم
شمارهٔ ۲۶ - به بعضی از یاران خود نوشته است
ای تو نور نظر، ز دیدهٔ ما
شمارهٔ ۲۷ - این قطعه را در داوری میان شعر جمال الدّین عبدالرّزاق اصفهانی و پسرش کمال الدین اسماعیل به میرزاابوطالب شولستانی نوشته
دوش از بَرِ یاری که دلم شیفتهٔ اوست
شمارهٔ ۲۸ - در رثای پدر علامه اش طاب ثراه
سپهر از مرگت ای صاف حقیقت، بی صفا گشته
شمارهٔ ۲۹ - در تاریخ فوت اسوهٔ عارفان میر محمّد تقی رضوی خراسانی
تا ز عالم فانی، عارف زمان رفته
شمارهٔ ۳۰ - در تاریخ فوت فاضل بزرگ، شیخ عبدالله گیلانی(رحمهٔ الله علیه)
افسوس که صاحبدل دانا ز جهان رفت
شمارهٔ ۳۱ - اندرز
عاقلی، رنجه شد از طعن عدو
شمارهٔ ۳۲ - در حکمت
نمود این سوال از فلاطون یکی
شمارهٔ ۳۳ - آزادی دو عالم
ای دل، به قدر خواهش، در چشم خلق خواری
شمارهٔ ۳۴ - و نیز در اندرز
هر روز کز سرور تو ای شاه بگذرد
شمارهٔ ۳۵ - فقیر جاهل
در غمکدهٔ جهان ندیدم
شمارهٔ ۳۶ - خطاب به امیری نادان
چارپایی شنیده ام مرده است
شمارهٔ ۳۷ - دربارهٔ برخی از مردم
گفت یاری، حزین بی دل را
شمارهٔ ۳۸ - غیر آزادگان
غیر آزاده خاطری که بود
شمارهٔ ۳۹ - اژدها
ایّام، گرسنه اژدهایی ست
شمارهٔ ۴۰ - مطایبه
پرسید دوش ساده دلی از من این سخن
شمارهٔ ۴۱ - و نیز در مطایبه
ای فلانی، شگفت نیست مرا
شمارهٔ ۴۲ - در ذمّ بعضی از اصحاب غرور
ای صاحبی که مایهٔ تفریح عالمی
شمارهٔ ۴۳ - در مذمّت گرما
در جهنمکده هند که از تاب هوا
شمارهٔ ۴۴ - تضمین از سعدی
بود بر محملم، دل چون درایی
شمارهٔ ۴۵ - قطعه
ای مژه و غمزه ات، صفدر صاحب قران
شمارهٔ ۴۶ - قطعه
آتش زده ایم اختران را
شمارهٔ ۴۷ - قطعه
دوش دلم چون کشید خنجر آه از قراب
شمارهٔ ۴۸ - صحبت ناجنس
دارم آزرده دلی، تنگ تر از دیدهٔ میم
شمارهٔ ۴۹ - در تفاخر ۱
شاعر و شعر شناسان، قلمم را به زبان
شمارهٔ ۵۰ - قطعه
در همه عمر، بر صحیفهٔ دهر
شمارهٔ ۵۱ - تغزّل
بحری ست محیط غم که در خون
شمارهٔ ۵۲ - تاریخ بنای مسجدی که در بنارس متصل به مقبرهٔ حزین است
جبهه بر خاک نه درین مسجد
شمارهٔ ۵۳ - در تاریخ فوت پدر دانشمند خود گفته است
علامهٔ دهر، والد والا شان
شمارهٔ ۵۴ - در تاریخ فوت عالمی عبدالله نام۳
نور دل و دیده، مجلس آرای زمان
شمارهٔ ۵۵ - به یکی از بزرگان نوشته است
ای که دارد لوای اقبالت
شمارهٔ ۵۶ - در تاریخ تدوین چهارمین دیوان خود فرموده است
هزار و یکصد و پنجاه و پنج هجری بود