شمارهٔ ۱۵ - معنی لفظ حیات
هوش مصنوعی: این شعر به بررسی اوضاع و احوال انسانی پرداخته و به صورت نمادین به مسائل وجودی و معنای زندگی اشاره دارد. شاعر احساس خستگی و نارضایتی از چرخ روزگار و بلاهایی که بر سر او آمده را بیان می‌کند. او تلاش می‌کند تا از درد و رنج خود بگوید و به دنبال درک حقیقت و معنای زندگی است. شاعر از درد دل و تجربه‌های تلخ خود می‌گوید و در نهایت به پرسش‌های بنیادینی درباره حیات و وجود اشاره می‌کند.
ای چرخ، باید از تو در تن عرصه کم زدنمن اسب طرح دادم، این فیل مات چیست؟
هوش مصنوعی: ای چرخ، باید از تو در این میدان کمتر بزنم. من طراحی کردهام که در این میدان موفق شوم، حالا چرا این وضعیت عجیب و بیمعنی است؟
کج بازی تو را سببی نیست در میاننیرنگ مهر و کین تو با کاینات چیست؟
هوش مصنوعی: رفتار نادرست تو هیچ دلیلی ندارد، در حالی که بازیهای محبت و کینت نسبت به جهان چه معنا دارد؟
تا کی ز جوی دیده، کنی تر، لب مراتا آب تیغ هست، مسیر فرات چیست؟
هوش مصنوعی: تا کی باید از جوی چشمانت ببارم و لبانم را تر کنم؟ وقتی که نیروی جدایی به شدت تیغمانند است، دیگر چه جایی برای امید به رود فرات وجود دارد؟
هرگز نداشتیم به تلخابهٔ تو چشماین دیده را به خون دل ما برات چیست؟
هوش مصنوعی: ما هرگز به تلخیهای تو عادت نکردیم، پس این نگاه چشم ما به چه درد میخورد وقتی که با دلِ پریشان مینگریم؟
پنجاه سال شد که شب و روز می چشمدر جام عمر، جز می تلخ ممات چیست؟
هوش مصنوعی: پنجاه سال است که هر شب و روز به عمر خود نگاه میکنم و جز نوشیدنی تلخ مرگ چیزی نمیبینم.
فردا که خط کشم ورق هست و بود راآگه شوم که معنی لفظ حیات چیست
هوش مصنوعی: فردا که با دقت به ورق نگاهی میاندازم و از گذشته و حال باخبر میشوم، متوجه میشوم که زندگی چه معنایی دارد.