شمارهٔ ۲۲ - در وصف خامهٔ خود
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف مشکلات و محدودیت‌های ذهنی و خلاقیتی می‌پردازد. شاعر احساس می‌کند که تلاش‌هایش برای ابراز خود و بیان افکارش با موانع و حسادت‌ها روبرو شده است. او از خامه (قلم) خود به عنوان نمادی از بیان هنری‌اش یاد می‌کند که به خاطر حسادت دیگران نمی‌تواند به راحتی آرزوهایش را بیان کند. در کل، شعر حس دست نیافتنی بودن و تنگناهایی که بر سر راه خلاقیت وجود دارد را به تصویر می‌کشد.
خامهٔ مشکین من، تا شده معنی طرازکرده جهان سخن، تنگ به دانشوران
هوش مصنوعی: قلم تیره و خوشبویم، معنای عمیق را بیان کرده است و جهان را با کلامی زیبا آراسته است، در حالی که دانشمندان در مقابل آن دچار محدودیتاند.
سر نتواند فراخت، حاسد برگشته بختخامه مرا در بنان، تیر بود درکمان
هوش مصنوعی: سر نمی‌تواند برآید، حسود بخت من را به اشتباه در دست خود گرفته و قلم من مانند تیری در کمان است.