شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و تنوع جهان اشاره دارد. در آسمان ستاره‌ها و خورشید وجود دارد و در دریا نیز مرواریدها و دریاها وجود دارند. شاعر به این نکته می‌پردازد که زندگی و سرنوشت انسان‌ها چگونه شکل می‌گیرد و به نوعی از رحمت و نعمت‌های الهی یاد می‌کند که هم سفره عیسی (معنای روحانی و معنوی) و هم آخور (منابع زندگی مادی) در دسترس انسان‌هاست. به طور کلی، این شعر به شکوه و تنوع نعمت‌های الهی اشاره دارد.
در محفل آسمان سُها و خور هستدر بحر جهان هم صدف و هم در هست
هوش مصنوعی: در دنیای آسمانی ستاره‌ها و خورشید وجود دارند و در دریاهای جهان هم صدف و مروارید یافت میشود.
تا خود چه بود قسمت روزی طلبانهم مائدهٔ عیسی و هم آخور هست
هوش مصنوعی: باور کن که سرنوشت و روزی هر کسی بستگی به خواست و تلاش خود او دارد، در زندگی برخی ممکن است از نعمت‌های بزرگ برخوردار شوند در حالی که دیگران تنها از منابع محدود بهرهمند شوند.