شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: این اشعار بیانگر این است که انسان باید به قدرت خداوند ایمان داشته باشد و به هیچ مخلوقی جز او تکیه نکند. شاعر تاکید می‌کند که ظلم هیچ کسی نمی‌تواند بر او غلبه کند و در نهایت همه چیز در برابر خداوند قرار دارد. او خود را از تأثیر ظلم دیگران آزاد می‌بیند و در نهایت به عظمت و قدرت خداوند اشاره می‌کند.
دانم که به جز خدای قهّاری نیستبر خاطرم از ظلم کسی باری نیست
هوش مصنوعی: میدانم که جز خداوندی بزرگ و پرقدرت، هیچکس نمی‌تواند بر دل من ظلم کند یا بر من فشار بیاورد.
ماهیت مخلوق نباشد غالبمغلوبِ خدا شدن مرا عاری نیست
هوش مصنوعی: هیچ مخلوقی نمی‌تواند بر خدا تسلط داشته باشد و من نیز از این اصل بینیاز نیستم.