شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به مفهوم وسیع و بی‌پایان وجود و زیبایی‌های زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که دل و زندگی‌اش به تلاش و دستاوردهایش وابسته است و از مور (نمادی از کوچک‌سازی یا نادانی) می‌خواهد که نتواند از او بهره‌برداری کند، چرا که او خود در جستجوی خوشی و زیبایی است. این اشعار بیانگر غنی بودن روح و تلاش برای دستیابی به لذت‌های زندگی است.
صد وادی بیکرانه درگوشه ی ماستلخت دل بسته بر میان توشهٔ ماست
هوش مصنوعی: در گوشهای از دل ما، دنیایی بی‌پایان و ناشناخته وجود دارد که پر از احساسات و تجربیات است و این دل تا زمانی آرام و ساده است که درختی از عشق و ارتباط با تو بر سر آن نشسته است.
ای مور هوس، بهره ای از ما نبریبرقی به کمین بردن خوشهٔ ماست
هوش مصنوعی: ای موری که به دنبال لذت هستی، تو هیچ بهره ای از ما نمیبری، زیرا یک برق آسا در کمین است که خوشهٔ ما را تهدید می‌کند.