شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف یار (محبوب) می‌پردازند که در تاریکی‌ها همچون شمعی درخشان است و خود به تنهایی راز و نیاز و شناخت را به همراه دارد. هر کسی که به جستجوی حقیقت بپردازد، نوری را خواهد یافت که نشان می‌دهد همه چیز در نهایت به یک حقیقت واحد مربوط می‌شود و باقی اجزا فقط تجلیات آن واحد هستند.
یار است که در ظلمت امکان شمع استخود، راز و نیاز و خویشتن هم سمع است
هوش مصنوعی: دوست من همانند شمعی در تاریکی است که روشنایی میبخشد و در دل شب، هم راز و نیاز وجود دارد و هم به خودآگاهی و گوش سپردن به قلب و درون میانجامد.
هر دیده که یافت نور تحقیق، حزینغیر از واحد ندید، هر جا جمع است
هوش مصنوعی: هر چشمی که به جستجوی حقیقت نگریسته، جز خداوند یگانه چیزی ندیده است، زیرا در جایی که جمع و همکاری وجود دارد، تنها اوست که حاضر و ناظر است.