شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: شاعر از درد و غم خود میگوید که ناشی از دو چیز ارزشمند و نایاب است. این غم باعث میشود که دلش آزرده و جگرش سوزان باشد. او اشاره میکند که اگر کسی توان شنیدن این درد را دارد، باید بداند که فقدان جوانی و جدایی از دوستان دلیل این رنجهاست.
داغم به دل از دو گوهر نایاب استکز وی جگرم کباب و دل در تاب است
هوش مصنوعی: دلم به شدت نگران و آشفته است به خاطر دو چیز بسیار ارزشمند که از دست دادهام. این احساس عمیق درد و رنجی را در من ایجاد کرده که همچنان ادامه دارد.
می گویم اگر تاب شنیدن داریفقدان شباب و فرقت احباب است
هوش مصنوعی: اگر توانایی شنیدن داری، باید بگویم که کمبود جوانی و جدایی از دوستان وجود دارد.